ที่ด้านล่างของเทือกเขาหยางเจวี้ยนหลิ่ง หลิวเถี่ยได้นำทหารม้าเคลื่อนทัพไปตามเส้นทางบนภูเขา
โดยปกติกวานเสี่ยวโหรวจะไม่ค่อยได้ขี่ม้า และฝีมือการขี่ม้าของนางนั้นก็ยังสู้ถังเสียวเป่ยไม่ได้ หลายครั้งที่เส้นทางบนภูเขาที่มีทางโค้งและคับแคบ ก็ทำให้นางเกือบจะพุ่งชนก้อนหิน
แต่กวานเสี่ยวโหรวก็ยังคงพยายามควบคุมม้าศึก เพื่อตามหลังทหารม้าไปอย่างใกล้ชิด
โชคดีที่หมอกหนา เส้นทางบนภูเขาที่คับแคบและคดเคี้ยว ทำให้พวกหลิวเถี่ยวิ่งได้ไม่เร็วนักไม่เช่นนั้นกวานเสี่ยวโหรวก็คงจะตามพวกเขาไม่ทันจริง ๆ
และระยะทางที่ต้องมุ่งหน้าไปก็ยังเหลืออีกสามลี้ก่อนจะถึงหยางเจวี้ยนหลิ่ง ทว่าด้านหน้าซ้ายมือกลับเกิดเปลวไฟลุกโชนขึ้น
คิ้วของหลิวเถี่ยขมวดเข้าหากันทันที
ก่อนหน้านี้ เขาทำการขนส่งสินค้าไปที่ตัวอำเภอบ่อยครั้ง จึงคุ้นเคยกับพื้นที่โดยรอบเป็นอย่างดี
แม้ว่าหมอกจะปกคลุม แต่ตำแหน่งที่เปลวไฟปรากฏขึ้นนั้น ทำให้หลิวเถี่ยรู้ได้ในทันทีว่าสถานที่เกิดเพลิงไหม้ก็คือหยางเจวี้ยนหลิ่ง!
“ฮูหยิน เกิดเพลิงไหม้ที่หยางเจวี้ยนหลิ่ง ต้องมีการต่อสู้กันเกิดขึ้นแล้วแน่นอน ฮูหยินค่อย ๆ ตามหลังข้ามาเถิด ข้าจะนำคนล่วงหน้าไปก่อน!”
