ถังตงตงรับกระดาษเอาไว้ก่อนจะรีบอ่านทันที
และสีหน้าที่เคร่งเครียดราวราวกับมีน้ำแข็งเกาะก่อนหน้านี้ก็ละลายหายไปอย่างรวดเร็วราวกับได้พบกับแสงอาทิตย์
สีหน้าของนางกลายเป็นความประหลาดใจ ตกตะลึงและมีความกระจ่างแจ้งราวกับพบทางออก
เมื่อกวานเสี่ยวโหรวเห็นถังตงตงแสดงออกเช่นนี้ ก็ยิ่งร้อนใจ นางฉุดแขนของถังตงตงก่อนจะถามขึ้นว่า “สามีเดินทางถึงไหนแล้ว?”
“จินเฟิงบอกว่าเขาและเสียวเป่ยเดินทางมาถึงสุยโจวแล้ว และจะกลับมาถึงเร็ว ๆ นี้ และเขาก็รับทราบเรื่องของพวกเราแล้ว”
“แล้วเขาว่าอย่างไรอีก?”
“จินเฟิงให้เถี่ยจือนำม้าศึกสามร้อยตัวกลับมา และให้ถอนผู้คุ้มภัยจากกวางเหยวียนและหัวเมืองต่าง ๆ กลับมาเพื่อจัดตั้งกองทหารม้า พร้อมกับสั่งให้การกวาดล้างพวกโจรที่บริเวณโดยรอบโดยเร็วที่สุด เพื่อไม่ให้มีผู้คนแอบอ้างเป็นโจรท้องถิ่นและฉวยโอกาสซ้ำเติม!”
ถังตงตงกล่าวอย่างรวดเร็ว “จินเฟิงยังบอกว่าให้เสี่ยวอวี้เร่งระดมชาวบ้านออกไปป่าวประกาศให้ชาวบ้านรู้ว่าการแอบอ้างเป็นโจรท้องถิ่นเพื่อเข้าปล้นจินชวนมีโทษถึงประหารชีวิต แม้ว่าราชสำนักจะไม่เอาเรื่อง แต่ทางสำนักคุ้มภัยเจิ้นเหยียนจะไม่เว้นโทษเด็ดขาด!”
