กระดาษที่ใช้สำหรับเขียนจดหมายที่วางอยู่ข้างถ้วยข้าวถูกเขาขีดเขียนจนเต็มไปด้วยตัวอักษร
“ส่งจดหมายนี้กลับไปโดยเร็วที่สุด!”
หลังจากกินข้าวเสร็จ จินเฟิงก็เรียกผู้ดูแลร้านมาและชี้ไปที่กระดาษบนโต๊ะ จากนั้นเขาก็พาถังเสียวเป่ยออกไปทันที
หลังจากจินเฟิงได้รับข่าวก็ทำให้เขาออกเดินทางอย่างบ้าคลั่ง
องค์หญิงเก้าที่ประทับอยู่ที่เมืองหลวงอันห่างไกลก็ได้เสด็จไปที่หอการค้าจินชวนเพื่อหาลั่วหลาน นางก็ได้ทราบข่าวเกี่ยวกับสถานการณ์ในซีเหอวานเช่นกัน
“เจ้าว่าอย่างไรนะ? ตอนนี้มีโจรอยู่ทั่วจินชวนอย่างนั้นหรือ?”
องค์หญิงเก้าไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่ได้ยิน
นางเคยไปจินชวนมาแล้ว เคยเห็นความเจริญรุ่งเรืองและคึกคักของจินชวน
ในใจของนาง จินชวนเป็นอำเภอที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวาและมีศักยภาพในการพัฒนาที่ดีที่สุดในแคว้นต้าคัง
และเป็นสถานที่ที่ไม่น่าจะมีโจรปรากฏตัวได้
ทุกคนมีงานทำเป็นหลัก มีรายได้ดี จะมีคนเสี่ยงไปเป็นโจรทำไม?
“หม่อมฉันก็ไม่อยากจะเชื่อเช่นกัน แต่เสี่ยวอวี้คงไม่นำเรื่องนี้มาล้อเล่นเป็นแน่”
ลั่วหลานพูดพร้อมกับส่งจดหมายจากจินชวนให้องค์หญิงเก้า
องค์หญิงเก้าก็รีบรับเอาไว้ทันที
