เสี่ยวอวี้เขียนจดหมายถึงลั่วหลานเพื่อขอความช่วยเหลือจากองค์หญิงเก้าและบนจดหมายก็ได้เขียนทุกอย่างที่ควรเขียนแล้ว
ด้วยความเฉลียวฉลาดขององค์หญิงเก้า นางเข้าใจสาเหตุและผลลัพธ์ของเรื่องนี้ได้อย่างรวดเร็ว
“คนเหล่านี้ยังไม่หยุดกระทำชั่วสินะ!”
องค์หญิงเก้าอ่านจดหมายจบแล้วปาถ้วยชาจนแตกละเอียด
ชิ่นเอ๋อร์ที่ยืนอยู่ที่ประตูจึงรีบวิ่งเข้าไปในห้องทันที
ในขณะที่ลั่วหลานรีบก้มหน้าลง
นางรู้จักองค์หญิงเก้ามานาน องค์หญิงเก้ามักจะดูสง่างามและมีสติเสมอ ลั่วหลานเพิ่งได้ยินนางพูดคำหยาบคายเป็นครั้งแรก
“ชิ่นเอ๋อร์ แจ้งทางสำนักราชวงศ์ว่าข้าต้องการเข้าเฝ้าฝ่าบาท!”
องค์หญิงเก้าพูดด้วยเสียงเย็น
“องค์หญิง สำนักราชวงศ์แจ้งว่าพระองค์เสด็จกลับพระราชวังไม่ได้เพคะ…”
ชิ่นเอ๋อร์กระซิบเสียงเบา
สำนักราชวงศ์มีหน้าที่ดูแลสมาชิกราชวงศ์ ขณะที่องค์หญิงเก้าได้เสด็จเยือนซื่อชวนและทำสัญญาหมั้นหมายกับทางถู่ปัวแล้ว ตามกฎนางไม่สามารถอาศัยอยู่ในพระราชวังได้อีกต่อไป
หลังจากกลับมาที่เมืองหลวงครั้งนี้ องค์หญิงเก้าก็อาศัยอยู่ในตำหนักนอกพระราชวัง