นางรู้จักกวานเสี่ยวโหรวมานาน หลังจากที่จินเฟิงจากไป นางก็กลายเป็นผู้คุ้มกันส่วนตัวของกวานเสี่ยวโหรว ทั้งสองตัวติดกันตลอดเวลา
อาจวี๋ค่อนข้างคุ้นเคยกับกวานเสี่ยวโหรวเป็นอย่างดี
แต่ ณ เวลานี้ นางกลับรู้สึกว่ากวานเสี่ยวโหรวเปลี่ยนไปแล้ว
รูปลักษณ์ภายนอกของนางไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปจากเดิมสักเท่าใด ยังคงสวมชุดกระโปรง ผ้าหยาบเช่นเดิม มีเพียงปิ่นปักผมเรียบง่ายบนศีรษะเท่านั้น
แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปคือสภาพจิตใจ
ก่อนหน้านี้กวานเสี่ยวโหรวดูราวกับกระต่ายน้อย ขี้ขลาดและอ่อนโยน
แต่ตอนนี้นางกลับก้าวเดินอย่างแน่วแน่ แววตาของนางไม่เหมือนกวานเสี่ยวโหรวคนเก่าอีกต่อไป
ราวกับว่าเป็นคนละคนกับกวานเสี่ยวโหรวที่อาจวี๋เคยรู้จัก!
“อาจวี๋ ตงตงอยู่ที่ใด?” กวานเสี่ยวโหรวถาม
“เหมือนจะไปโรงงานสิ่งทอแล้ว” อาจวี๋ตอบ
“ไปตามตัวนางมาพบข้า” กวานเสี่ยวโหรวเอ่ย “แล้วก็ตามเสี่ยวอวี้ ซานเหยียเหยี่ย หัวหน้าหมู่บ้าน ผู้เฒ่าจ้าวด้วย ตามมาให้หมด!”
บุคคลเหล่านี้เป็นคนที่ยุ่งที่สุดในหมู่บ้าน อาจวี๋อดไม่ได้ที่จะมองกวานเสี่ยวโหรวอีกครั้ง
