และพบว่าแววตาของกวานเสี่ยวโหรวมุ่งมั่นมาก นางจึงไม่ได้ซักไซ้ถามไถ่ ก่อนจะพยักหน้าตอบตกลงและเดินไปสั่งให้ลูกน้องออกไปตามทุกคนมา
โรงงานสิ่งทอห่างจากบ้านของจินเฟิงเพียงกำแพงกั้น ถังตงตงจึงมาถึงเป็นคนแรก
ทันทีที่ก้าวเข้ามาก็เอ่ยถามว่า “เสี่ยวโหรว ข้ากำลังประชุมอยู่พอดี มีธุระอะไรรีบว่ามาเถิด!”
“ใจเย็น ๆ ก่อน รอเสี่ยวอวี้ หัวหน้าหมู่บ้านมากันครบแล้วค่อยว่ากัน” ว่าจบ กวานเสี่ยวโหรวก็รินน้ำชาให้ถังตงตง
ตอนที่ถังตงตงเดินเข้ามาด้วยความรีบร้อน นางไม่ได้สังเกตความผิดปกติของกวานเสี่ยวโหรว จนได้ยินน้ำเสียงที่เปลี่ยนไปของอีกฝ่ายถึงได้เงยหน้าขึ้นมองอย่างจริงจัง
ถังตงตงรู้จักกวานเสี่ยวโหรวดีกว่าอาจวี๋จึงดูออกในทันทีว่ากวานเสี่ยวโหรวมีบางอย่างผิดปกติ
นางเดินเข้ามาจับมือกวานเสี่ยวโหรวแล้วถามเสียงอ่อนโยนว่า “เสี่ยวโหรว เป็นอะไรไป เจ้าไม่สบายหรือเปล่า?”
“ข้าไม่เป็นไร” กวานเสี่ยวโหรวส่ายศีรษะ
ขณะที่ถังตงตงกำลังจะพูด เสี่ยวอวี้ หัวหน้าหมู่บ้าน กวานซานเหยีย และจ้าวเหล่าซานก็เดินเข้ามาพร้อมกัน
“ฮูหยิน หัวหน้าโรงงานถัง เรื่องเหล่าเถียนล้วนเป็นความผิดของข้า!”
