“โถ่ ข้าลืมไปแล้วว่าเจ้าไม่รู้วิธีใช้เครื่องเหวี่ยงหิน”
หญิงสาวบางส่วนวิตกกังวล บางส่วนตื่นเต้น และบางส่วนหวาดกลัว
ทว่าหญิงสาวที่ยกมือสมัครก็มีจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ
หญิงสาวเหล่านี้ถูกถังตงตงพาตัวออกไปทันที
หญิงสาวเหล่านี้ยังไม่ได้รับการฝึกฝนอย่างมืออาชีพ เหล่าฝานจึงไม่กล้าปล่อยให้เฝ้ายาม เกรงว่าพวกนางจะเผลอหลับขณะยืนยาม จึงแบ่งกองกำลังผู้คุ้มภัยที่เหลือเพียงหนึ่งกองร้อยออกเป็นสามหมู่เพื่อผลัดเปลี่ยนเวรกัน
ส่วนหน้าที่ของหญิงสาวคือการนอนอยู่ในป้อมปราการ หากหมู่ผู้คุ้มภัยที่รับผิดชอบสังเกตเห็นศัตรูเข้ามาใกล้ พวกนางต้องรีบไปควบคุมธนูจ้งหนู่และเครื่องเหวี่ยงหินทันที
ส่วนหญิงสาวที่ไม่กล้าสมัครเข้าร่วม เมื่อได้ยินว่าเพียงแค่ไปนอนในป้อมปราการก็จะได้รับค่าจ้างสูง พวกนางต่างก็รู้สึกเสียดายเป็นอย่างมาก
แต่มานึกเสียดายตอนนี้ก็สายไปเสียแล้ว เพราะเหล่าสตรีที่เป็นช่างฝีมือได้ถูกส่งไปยังป้อมปราการต่าง ๆ เพื่อแทนที่ผู้คุ้มกันภัยที่ประจำการอยู่แล้ว
ส่วนผู้คุ้มกันภัยที่ถูกแทนที่ได้กลับมาชุมนุมที่หมู่บ้านแล้วติดตามเจิ้งฟางกับเถี่ยฉุยออกเดินทางไป
