อ เสีย นอวีน’ สาวใช้ข้างกายคุณหนูรองเจ้าค่ะ”
ทุกอย่างพลันกระจ่าง จ้าวเข่อหรันหัวเราะเย็น
“ดีจริง ๆ น้องสาวที่แสนดีของข้า… เพื่อทําร้ายข้า ถึงกับลากครอบ ครัวผู้ตายเข้ามาเป็นหมากในกระดาน เลวได้ใจข้าถึงเพียงนี้
นํ้าเสียงนางนุ่มนวล หากแต่เย็นเยียบเสียดกระดูก หลิงเอ๋อร์ตายไป แล้ว แต่น้องสาวยังโง่เขลาเชื่อคํายั่วยุ เข้าถ้ําเสือด้วยตนเอง
“อย่าเพิ่งแหวกหญ้าให้งูตื่น
จ้าวเข่อหรันสั่ง
“เจ้ากับ อเชียงคอยจับตาซึ่งจูไว้ หากมีสิ่งผิดปกติ รีบรายงาน ห้าม ลงมือเองโดยเด็ดขาด”
ฉินเชียงรับค้าแล้วถอยออกไป เหลือเพียงความเงียบในห้อง จ้าวเข่อหรันมองตัวอักษรในหนังสือ ทว่าหนิ่งค้าก็อ่านไม่เข้าใจ จ้าวเย่อเห รีน….ตั้งแต่เมื่อใดกันที่ความเกลียดชังลึกซึ้งถึงเพียงนี้? ทั้งสองเกิดปีเดียว เดือนเดียว วันเดียว แม้แต่ยามเกิดก็ตรงกัน เป็นฝาแฝดแท้ ๆ แต่เหตุใด ในชาติที่แล้ว น้องสาวผู้นั้นถึงกับวางแผนทําลายชื่อเสียงนาง บีบบังคับให้ นางตายอย่างไร้ศักดิ์ศรี?
ครานี้ นางจะไม่เป็นเหยื่ออีกต่อไป หากชิงจูยังพอมีสติ ก็ควรถอย กลับเสียตั้งแต่ตอนนี้ แต่หากคิดทําร้าย….นางก็จะไม่ปรานี ดวงตาคู่สวย ฉายแววคมกริบราวคมมีต
ยามเย็น แม่นมเยว่กลับมาพร้อมฉากกั้นที่ใส่กรอบเรียบร้อยแล้ว
นางชมไม่ขาดปากว่าช่างใส่กรอบยังตะลึงในฝีมือปัก จ้าวเข่อหรันยิ้มบาง “ก็เพียงงานปักผ้าธรรมดาเท่านั้น”
แม่นมเยว่หัวเราะ ก่อนเล่าเรื่องหนึ่งอย่างมีพิรุธ วันนี้นางพบเ
