ท่าว่าสาวใช้ผู้นี้มิใช่คนธรรมดา
“ว่ามาเถิด”
นางวางหนังสือลง ฉันเชียงรายงานอย่างเป็นลําาดับ
“ชิงจู อายุสิบปี บิดาเสียตั้งแต่นางยังเล็ก ที่บ้านเหลือเพียงมารดา ร่างกายอ่อนแอ กับน้องชายวัยเจ็ดขวบ ภาระทั้งบ้านเคยตกอยู่ที่พี่สาวของ
นาง”
มาอีก?”
“เดี๋ยวก่อน”
จ้าวเข่อหรันขมวดคิ้ว
“ก่อนหน้านี้มิใช่ว่ามีเพียงมารดากับน้องชายหรือ? เหตุใดมีพี่สาวโผล่
ฉินเชียงนิ่งเล็กน้อยก่อนตอบ
“เพราะพี่สาวของนาง…เพิ่งเสียชีวิตไปไม่นานนี้เจ้าค่ะ”
หัวใจจ้าวเข่อหรันกระตุกวูบ
“นางชื่อเต็มว่า ชิงหลิง ต่อมาเข้าไปทํางานในจวนไท่ อ เปลี่ยนชื่อ เป็น ‘หลิงเอ๋อร์’ เป็นสาวใช้ใกล้ชิดคุณหนูใหญ่…แต่ไม่นานมานี้ ถูกลงโทษ ประหารด้วยไม้เพราะลักทรัพย์และนําของพระราชทานไปขาย
คําพูดนั้นดุจสายฟ้าฟาดลงกลางใจ
“ชิงจู…คือน้องสาวแท้ ๆ ของหลิงเอ๋อ ?”
จ้าวเข่อหรันนึกออกทันที ชิงหลิง นั่นคือชื่อเดิมของหลิงเอ๋อ จริง ๆ เพียงแต่ภายหลังนางเป็นผู้เปลี่ยนชื่อให้ ทว่าสิ่งที่ทําให้นางตกตะลึงยิ่งกว่า คือความจริงที่ว่า งจูเป็นน้องสาวแท้ ๆ ของคนที่ถูกลงโทษ แล้วเหตุใดเด็ก คนนั้นจึงมองนางด้วยแววตาเกลียดชังเช่นนั้น? หลิงเอ๋อ ตายเพราะตนท้า ผิดเอง หาใช่เพราะใคร สร้ายไม่ นางถามต่อ
“แล้วชิงจูเข้าจวนมาได้อย่างไร?”
ฉันเชียงตอบเสียงเรียบ
“ครอบครัวของนางเข้าใจว่าคุณหนูเป็นต้นเหตุที่ทําให้หลิงเอ๋อร์ตาย ชิงจูจิงเข้ามาเพื่อหาทางแก้แค้น และผู้ที่ไปติดต่อครอบครัวนางคื
