ถี่ยฉุย
“ข้านามว่าเถี่ยฉุย ข้ามาที่นี่กับท่านอาจารย์”
เถี่ยฉุยแนะนำตัวเองอย่างเรียบง่าย จากนั้นก็นั่งลง
เมื่อได้ยินดังนั้นบรรดานายน้อยต่างก็พากันหันศีรษะไปมอง
แต่แทนที่จะมองเถี่ยฉุย เขากลับมองไปยังจินเฟิงซึ่งนั่งอยู่ข้าง ๆ เถี่ยฉุยแทน
ท้ายที่สุดแล้วการเข้าร่วมงานเลี้ยงน้ำชาของถังเสียวเป่ยต้องใช้เงินสามตำลึงในการเข้างาน คนส่วนใหญ่จึงไม่เต็มใจที่จะพาผู้ติดตามเข้ามาที่นี่ด้วย
“ข้าขอบคุณพี่ใหญ่เถี่ยฉุยที่เข้าร่วม”
ไม่ว่าสถานะของเถี่ยฉุยจะเป็นอย่างไร แต่อีกฝ่ายก็ได้จ่ายเงินเพื่อเข้ามาที่นี่ ดังนั้นถังเสียวเป่ยจึงไม่ได้ปฏิบัติกับเขาต่างออกไป เพียงเพราะเถี่ยฉุยเป็นผู้ติดตาม อีกทั้งนางยังย่อตัวลงเล็กน้อยเพื่อเป็นการแสดงความเคารพต่อเถี่ยฉุย
จากนั้นนางก็เงยหน้าขึ้นมองจินเฟิง
“ข้านามว่าจินเฟิง มาจากอำเภอจินชวน ข้าได้ยินจากสหายของข้า ‘ถังตงตง’ อีกฝ่ายบอกว่าแม่นางเสียวเป่ยมีความสามารถที่ยอดเยี่ยม ข้าจึงมาดูถึงที่นี่ด้วยตาตนเอง”
เมื่อถังเสียวเป่ยได้ยินคำว่า ‘ถังตงตง’ ลมหายใจของนางก็หยุดชะงัก ริมฝีปากเริ่มสั่นอย่างห้ามไม่ได้ นางมองไปที่จินเฟิงด้วยท่าทางยากจะเชื่อ
ถังตงตงคิดว่าถังเสียวเป่ยถูกหมาป่ากิน และถังเสียวเป่ยก็คิดว่าถังตงตงกำลังประสบปัญหา
แต่ตอนนี้นางได้ยินชื่อของอีกฝ่ายจากปากจินเฟิงผู้นี้
ความคิดชั่วขณะหนึ่งของถังเสียวเป่ยคือ นางต้องการดึงจินเฟิงเข้าไปในห้องและถามเกี่ยวกับเรื่องของถังตงตง
