บทที่ 186 เมาไม่ได้สติ
กวางเหยวียนเป็นป้อมปราการที่ใช้เข้าและออกชวนสู่หรือแอ่งเสฉวนมาตั้งแต่สมัยโบราณ อีกทั้งยังเป็นพื้นที่สำคัญทางยุทธศาสตร์ทหาร ดังนั้นกำแพงเมืองจึงถูกสร้างขึ้นสูงกว่าสามฉื่อและทอดยาวจนสุดลูกหูลูกตา
ทหารถือหอกยืนอยู่บนกำแพงเมือง มองดูคนที่เดินขวักไขว่บนถนนด้านล่างอย่างเบื่อหน่าย
นอกกำแพงเมืองมีร่องรอยการถูกทำลาย ไม่ว่าจะเป็นรอยฟันจากขวานหรือดาบ และคราบเขม่าควันนับไม่ถ้วน สีของดินใต้กำแพงเมืองก็แตกต่างจากที่อื่น ๆ เห็นได้ชัดว่ามันถูกอาบไปด้วยเลือดหลายต่อหลายครั้ง
องค์ประกอบทุกสิ่งสามารถบอกเล่าเรื่องราวของการต่อสู้อันน่าสลดใจที่เกิดขึ้นที่นี่
กลุ่มของจินเฟิงเดินทางมาถึงที่ประตูทิศใต้ อาจเป็นเพราะชุดเกราะของทหารหญิงที่โดดเด่น เมื่อจินเฟิงและคนอื่น ๆ เข้าไปใกล้ ๆ ทหารที่ยืนพิงประตูเมืองอย่างเกียจคร้านต่างก็หยิบอาวุธของพวกเขาขึ้นมาอย่างระมัดระวัง
อาเหมยตะโกนออกมาเสียงเข้ม ก้าวไปข้างหน้าและหยิบสัญลักษณ์แทนตัวออกมา หลังจากนั้นท่าทางของทหารป้องกันเมืองก็เปลี่ยนไปทันที พวกเขาปล่อยให้กลุ่มของจินเฟิงเดินเข้าไปด้านในด้วยความเคารพโดยไม่ได้ตรวจสอบสัญลักษณ์แทนตัวด้วยซ้ำ
ทางเข้าประตูเมืองเป็นถนนหินกว้างกว่าสามจั้ง เนื่องจากเมื่อวานฝนเพิ่งตกจึงมีโคลนติดบนรองเท้าของคนเดินถนนอยู่บนพื้นเล็กน้อย
แต่สิ่งนี้ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อความกระตือรือร้นของพ่อค้าแม่ค้าแม้เพียงนิด ถนนทั้งสองด้านเต็ม
