ว่านายท่านจะได้พักผ่อนอย่างสุขสบายจนคราวหน้าอยากจะกลับมาที่นี่อีกแน่นอน”
เสี่ยวเอ้อร์เก็บเหรียญทองแดงก่อนจะยกยิ้มอย่างมีความสุข จากนั้นก็พยักหน้าและโค้งคำนับพร้อมพาพวกเขาตรงไปยังที่พัก
“เรือนแห่งนี้ใหญ่ที่สุดในโรงเตี๊ยมของเรา มีทั้งหมดสิบห้อง ครัวและห้องน้ำแยกเป็นสัดส่วน นอกจากนี้ยังมีคอกม้าด้านหลังด้วย เหมาะสำหรับนายท่านเป็นอย่างยิ่ง”
พูดจบเสี่ยวเอ้อร์ก็เปิดประตูลานบ้าน “นายท่านคิดเห็นว่าอย่างไรบ้าง?”
เถี่ยฉุยไม่ตอบ แต่มองไปที่จินเฟิง
บัณฑิตหนุ่มมองดูและเห็นว่าเรือนแห่งนี้ไม่เล็กไม่ใหญ่และสภาพแวดล้อมค่อนข้างเงียบสงบ เขาจึงพยักหน้า
“เช่นนั้นก็เอาที่นี่แล้วกัน เรียกคนมาสักสองสามคนมาให้อาหารม้าและต้มน้ำที พวกข้าต้องการชำระล้างร่างกาย”
เถี่ยฉุยหยิบแท่งเงินออกมาสิบตำลึงเงิน แล้วโยนให้กับเสี่ยวเอ้อร์ทันที
“รับทราบ นายท่านรอสักครู่ ข้าจะนำคนมาที่นี่โดยเร็ว!”
เสี่ยวเอ้อร์ตอบรับ พร้อมกำเงินแล้ววิ่งออกไปทันที
ไม่นานเสี่ยวเอ้อร์หกเจ็ดคนก็เข้ามาจูงม้าออกไปพร้อมกับทำการต้มน้ำไว้ให้
เมื่อวานพวกเขาตากฝนจึงทำให้ร่างกายเหนียวเหนอะหนะไม่สบายตัว กว่าที่พวกเขาจะผลัดกันอาบน้ำเสร็จฟ้าก็เริ่มมืดแล้ว
ที่เรือนแห่งนี้มีห้องครัวส่วนตัว รุ่นเหนียงจึงคิดที่จะลงมือทำอาหาร แต่จินเฟิงห้ามนางไว้
“เราไม่ได้ออกมาข้างนอกบ่อย ๆ เหตุใดไม่ลิ้มลองฝีมือของพ่อครัวใหญ่ที่โรงเตี๊ยมแห่งนี้ดูหน่อยเล่า?”
จุดประสงค์ของการหาเงิน
