่ในตำแหน่งคนขับและเฝ้ารออย่างเงียบ ๆ
สิบนาทีต่อมา ก็ได้ยินเสียงวิ่งดังมาแต่ไกล
พวกโจรคงรอหน่วยสอดแนมที่ตนเองส่งมาไม่ไหวแล้ว พวกเขาจึงรีบตามลงมาอย่างรวดเร็ว
หากพวกเขามองดูภูเขารอบ ๆ อย่างระแวดระวังก็จะเห็นทหารผ่านศึกและทหารหญิงซ่อนตัวอยู่ตามจุดต่าง ๆ
ในจังหวะนี้ จินเฟิงกระตุกบังเหียนและเคลื่อนรถม้าออกไป รถม้านั้นดึงดูดความสนใจของพวกโจรทันที
“พี่ใหญ่ เหตุใดจึงเหลือรถม้าเพียงคันเดียวเล่า?”
โจรคนหนึ่งถาม
“ยังต้องพูดอีกหรือ จินเฟิงคงพบพวกเราเข้าให้แล้วและหนีไปพร้อมกับม้าชั้นยอดของเขา รถม้าไม่สามารถวิ่งเร็วได้ เขาเลยทิ้งไว้ให้พวกเราเห็น”
ก่อนที่หัวหน้าโจรจะตอบ โจรข้าง ๆ ก็ตอบคำถามนั้นแทน
“รถม้ายังอยู่ที่นี่ นั่นหมายความว่าพวกมันคงหนีไปได้ไม่ไกล ทุกคนรีบไล่ตามพวกมัน อย่าปล่อยให้พวกมันหนีไปได้!”
หัวหน้าโจรโบกดาบกลางอากาศ “มือยิงธนู ลงมือได้!”
ปัก ปัก!
ลูกธนูมากกว่ายี่สิบดอกพุ่งออกไปและตอกเข้ากับกระดานไม้ด้านหลังรถม้า จินเฟิงซึ่งนั่งอยู่ด้านหน้ากำลังขับรถม้าอย่างไม่รีบร้อน เขาพุ่งตรงไปด้านหน้าโดยไม่หยุดพัก
ในขณะที่พวกโจรกำลังตามไล่ล่าอย่างดุเดือด
“ทุกคน เตรียมพร้อม ฆ่ามือธนูก่อน!”
ในป่าบนเนินเขา เถี่ยฉุยกระซิบด้วยใบหน้าจริงจัง “ด้านหน้าสุดข้าจะเป็นผู้ลงมือเอง!”
“ข้าจะโจมตีเป็นลำดับถัดไป!”
“ข้าจะโจมตีคนที่สาม!”
…
ทหารผ่านศึกและทหารหญิงได้เล็งเป้าหมายไว้แล้ว
พวกโจรไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้
