ยฉุยเป็นกังวลคือ หากพวกเขาตกเป็นเป้าของใครบางคน แม้ว่าพวกเขาจะถอยกลับไป อีกฝ่ายก็คงจะตามมา และคงไม่นิ่งเฉยเหมือนตอนนี้เป็นแน่
ทุกคนหันไปมองโหวจื่อ
“คือว่า… เป็นเพราะพวกเขามีจำนวนคนเยอะมาก ข้าเองก็ไม่กล้าเข้าไปใกล้มากนัก ข้าไม่แน่ใจ”
โหวจื่อเกาหัวด้วยความเขินอาย “เหล่าต้า ให้ข้ากลับไปดูอีกครั้งดีหรือไม่? คราวนี้ข้าจะพยายามเข้าไปใกล้ ๆ และดูว่าจะหาเบาะแสอะไรได้บ้าง”
“ไม่จำเป็น เราไม่เคยมาที่เฮยเฟิงหลิ่งแห่งนี้ และเราก็ไม่รู้ว่าโจรที่นี่หน้าตาเป็นอย่างไร ไม่จำเป็นต้องเสี่ยงที่จะเข้าใกล้”
จินเฟิงกล่าวว่า “ตอนนี้พวกเขาเห็นโหวจื่อแล้ว ไม่ว่าจะเป็นโจรท้องถิ่นหรือผู้ที่ได้รับคำสั่งให้มากำจัดเราโดยตรง ด้วยความที่พวกเขามีเป้าหมายที่แน่ชัด พวกเขาคงไม่ปล่อยเราไปแน่ อีกอย่างพวกเขาก็มีจำนวนมากกว่าพวกเราด้วย การต่อสู้ครั้งนี้หลีกเลี่ยงไม่ได้ ดังนั้นทุกคนควรเตรียมตัวให้พร้อม!!!”
