บทที่ 180 มีโจร
“ฆ่าจินเฟิง?”
หัวหน้าโจรเกาหัว “แต่จินเฟิงเข้าเมืองไปแล้ว!”
“เพราะเหตุนี้ นี่จึงเป็นโอกาสดีของเรา!”
จ้าวเสี้ยนเว่ยกล่าวว่า “ตอนนี้ซีเหอวานไม่ใช่สถานที่ที่จะทำลายได้ง่าย ๆ อีกต่อไป ไม่ต้องพูดถึงสามร้อยคนหรอก ข้าให้กำลังคนแก่เจ้าหนึ่งพันคน เจ้าก็ไม่สามารถเอาชนะได้! ยิ่งไปกว่านั้น จินเฟิงยังเป็นเสาหลักของซีเหอวาน หากจินเฟิงยังไม่ตาย เจ้าบุกซีเหอวานไปก็เท่านั้น เขาสามารถสร้างกองกำลังที่แข็งแกร่งขึ้นมาได้ อีกทั้งยังสามารถสร้างสิ่งต่าง ๆ ขึ้นมาได้อีก แต่หากจินเฟิงถูกฆ่าก็จะไม่มีใครจ่ายค่าจ้างให้กับทหารผ่านศึก กองกำลังทหารผ่านศึกจะถูกยกเลิก และจากนั้นก็ถึงเวลาโจมตีซีเหอวาน!”
“ข้าเข้าใจแล้ว!” หัวหน้าโจรยกนิ้วให้ “นายท่าน ท่านยังเป็นผู้รอบคอบเหมือนเคย ข้าจะตามไล่ล่าจินเฟิงเดี๋ยวนี้!”
“ไม่ได้!”
จ้าวเสี้ยนเว่ยกล่าวว่า “เจ้านำคนเดินทางไปตามถนนสายเล็ก ๆ แล้วไปดักรอพวกเขาที่เฮยเฟิงหลิ่ง จากนั้นค่อยลงมือ!”
“เพราะเหตุใด?” หัวหน้าโจรไม่พอใจเล็กน้อย “เฮยเฟิงหลิ่งอยู่นอกเขตจินชวน เราไม่คุ้นเคยกับพื้นที่นี้”
“เจ้าจะไปรู้อะไร?” จ้าวเสี้ยนเว่ยกล่าวว่า “ตอนนี้จินเฟิงเป็นขุนนางแล้ว และเขาก็มีชิ่งไหวคอยหนุนหลัง หากเจ้าถูกจับได้ขึ้นมาทุกอย่างจะจบเห่ ข้าเองก็ไม่สามารถช่วยอะไรเจ้าได้!”
“เป็นนายท่านที่คอยบอกกล่าวข้าเสมอ!”
จู่ ๆ หัวหน้าโจรก็ตระหนักได้ว่า “หากข้าลงมือที่เฮยเฟิงหลิ่ง ใครก็ไม่สามาร
