บทที่ 179 สบโอกาส
โจรที่รับผิดชอบเรื่องเฝ้าติดตามจินเฟิงรีบวิ่งเข้าไปในลานบ้านของหัวหน้าโจรเพื่อรายงานการเคลื่อนไหวทันที
“พี่ใหญ่ จินเฟิงออกจากซีเหอวานแล้ว!”
“เจ้าแน่ใจนะ?”
หัวหน้าโจรวางหมั่นโถวลงแล้วเงยหน้าขึ้นถาม
“ข้าน้อยกำลังเฝ้าดูอย่างระมัดระวังอยู่ ไม่ใช่แค่จินเฟิงเท่านั้น แต่ยังรวมถึงผู้คุ้มกันของเขาและทหารหญิงในชุดเกราะอีกสิบคนด้วย”
เขารายงานต่อ “นอกจากคนที่ขี่ม้าออกไป พวกเขายังมีรถม้าด้วย ข้าว่าคงมีสมาชิกในครอบครัวที่เป็นหญิงร่วมเดินทางไปกับจินเฟิงในครั้งนี้ แต่ข้ามองเห็นได้ไม่ชัดเจนว่ามีใครบ้าง”
โจรผู้นี้ถูกบิดาซึ่งเป็นนายพรานฝึกให้ยิงธนูตั้งแต่เด็ก เรื่องการยิงธนูเขาไม่ได้เก่งกาจนัก แต่ด้วยสายตาที่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดี เขาสามารถบอกได้ว่ากระต่ายที่หมายตาเป็นตัวผู้หรือตัวเมีย ด้วยการมองจากระยะไกลหนึ่งถึงสองลี้
หัวหน้าโจรจึงเชื่อในคำที่เขาถ่ายทอด หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่งหัวหน้าโจรก็เอ่ยถาม “รู้หรือไม่ว่าพวกเขากำลังจะเดินทางไปที่ใด?”
“ข้าไม่รู้ ข้าเองก็ได้ยินไม่ถนัดนัก”
ลูกน้องของเขาส่ายหัวแล้วพูดว่า “ถึงแม้ว่าพวกเขาจะเดินทางออกจากซีเหอวาน แต่คนในหมู่บ้านต่างก็เตรียมป้องกันหมู่บ้านและพร้อมรับมืออย่างดี ข้าส่งคนไปที่นั่นสองสามคน แต่พวกเขาไม่สามารถเข้าไปในหมู่บ้านได้ อีกทั้งที่นั่นยังมีการลาดตระเวนในเวลากลางคืนอีกด้วย สถานที่สำคัญ ๆ เองก็มีคนยืนเฝ้าอยู่ตลอดทั้งวันทั้งคืน ไ
