จางเหลียงอาจจะเป็นอันตรายได้
“ทุกอย่างราบรื่นดี มีโจรเหลือเพียงหกคนบนภูเขาคอยเฝ้าประตู ตอนที่พวกเราไปถึง พวกเขายังคงหลับสบายเชียวล่ะ” จางเหลียงตอบด้วยรอยยิ้ม
“ราบรื่นก็ดีแล้ว” จินเฟิงถามต่อ “แล้วได้ของมีค่าอะไรมาบ้าง?”
“เจ้าคงไม่อยากจะเชื่อเลย”
จางเหลียงหยิบตั๋วเงินออกมาจากใต้แขนเสื้อแล้วมอบให้จินเฟิง
บัณฑิตหนุ่มหยิบตั๋วเงินขึ้นมาแล้วมองดู พบว่าตั๋วเงินที่มีมูลค่าน้อยที่สุดคือหนึ่งร้อยตำลึงเงิน และมีตั๋วเงินอีกสามใบที่มีมูลค่าหนึ่งพันตำลึงเงิน
“นี่เกือบจะพอ ๆ กับเงินของโจรเขาเถี่ยกว้านเลยนะ แต่หัวหน้าโจรกลับบอกว่าเขาไม่มีเงิน!”
ก่อนที่จะส่งจางเหลียงไปที่จิ๋วหลี่โกว จินเฟิงได้ถามหัวหน้าโจรจิ๋วหลี่โกวแล้วว่าเขาซ่อนเงินไว้ที่ใด
ในตอนนั้น หัวหน้าโจรเอาแต่พูดว่าเงินถูกใช้หมดแล้ว เพราะรองหัวหน้าโจรนำไปใช้สร้างชุดเกราะ
แม้ว่าในตอนสุดท้ายเขาจะยอมจำนน แต่เขาก็ยังยืนกรานอย่างหนักแน่น
มีโจรสวมชุดเกราะอยู่จริง ๆ และพวกเขาก็ไม่ได้ดูขาดแคลนกำลังทรัพย์แม้แต่น้อย จินเฟิงเชื่อว่าพวกเขาคงคิดไม่ถึงว่าจะถูกบุกรุกฐานที่ตั้ง
ใครจะรู้ว่าจางเหลียงจะนำความประหลาดใจครั้งใหญ่มาให้
“สิ่งนี้ไม่ได้พบจากบ้านของหัวหน้าโจร แต่พบจากบ้านของรองหัวหน้าโจร”
จางเหลียงพูดด้วยรอยยิ้ม “เราโชคดีมาก เพราะพวกเขาเหลือโจรเพียงห้าถึงหกคนเพื่อเฝ้าประตู และมีอยู่ อีกห้าคนที่เป็นคนสนิทของรองหัวหน้าโจร เพื่อความอยู่รอด พวกเขาบอกข้าว
