างนั้นหรือ?”
กริชของอาเหมยเล่นแสงวาบ และชั่วพริบตาเดียวหูซ้ายของหัวหน้าโจรก็ถูกตัดออก
“อ๊า!!!”
หัวหน้าโจรแสดงความเจ็บปวดอย่างแสงสาหัส และเสียงกรีดร้องของเขาก็ดังยิ่งกว่าหมูที่ถูกเชือดเสียอีก
“หุบปาก ถ้าเจ้าตะโกนอีก ข้าจะตัดจมูกเจ้าออก!”
อาเหมยจ่อกริชไปที่จมูกของหัวหน้าโจรอีกครั้ง
เมื่อได้ยินดังนั้นหัวหน้าโจรก็กัดฟันทันทีและหยุดร้องอย่างน่าอนาถ
ของอ่อนกลัวของแข็ง ของแข็งกลัวความตาย
อาเหมยดำเนินการอย่างรวดเร็ว เห็นได้ชัดว่านางเป็นนักสู้ที่โหดเหี้ยม นางทำให้หัวหน้าโจรกลัวขึ้นมาจริง ๆ
“บอกให้พวกมันถอย!” อาเหมยพูดเสียงแข็ง
“ถอยไปให้หมดทุกคน!”
หัวหน้าโจรโบกมือเพื่อบอกให้พวกโจรถอยออกไป
พวกเขามองหน้ากันไปมาและในที่สุดก็เลือกที่จะถอยไป
“ทุกคน อย่าเพิ่งลงมือ!”
เมื่อเจิ้งฟางเห็นว่าอาเหมยเข้าควบคุมหัวหน้าใหญ่แล้ว เขาก็กลัวจะไปยั่วยุพวกโจรขึ้นมาอีกครั้ง จึงได้สั่งระงับปฏิบัติการอย่างรวดเร็ว
ในอวนขนาดใหญ่ด้านหลังอาเหมย ทหารหญิงเริ่มใช้ประโยชน์จากโอกาสนี้หนีออกมาทีละคน พร้อมหยิบหน้าไม้ออกมาแล้วชี้ไปที่กลุ่มโจร
“สหาย พวกเรารอไม่ได้แล้ว ถ้าเรารอต่อไป พวกนางจะหนีออกมาทั้งหมด”
โจรที่ใส่ชุดฉางผาวตะโกน “นางไม่กล้าแตะต้องพี่ใหญ่หรอก พวกเจ้ารีบเข้าไปจัดการพวกนาง!”
“หืม?”
อาเหมยขมวดคิ้วและใช้กริชของนางปาดเข้าที่คอของหัวหน้าโจรจนเลือดอาบ
“จอมยุทธ์หญิงอย่าเข้าใจผิด เขาไม่ใช่คนของข้า!”
หัวหน้าใหญ่ตกใจมากจนเห
