ปัก! ปัก! ปัก!
ทันใดนั้นหน้าไม้หลายสิบดอกก็ยิงไปที่กระท่อมตรงหน้า
น่าเสียดายที่พวกโจรได้ล้อมโล่ไว้แน่นแล้ว และลูกธนูทั้งหมดก็ถูกสกัดกั้นไว้ได้
“ไอหยา เหตุใดธนูของพวกนางจึงมีหน้าตาเช่นนี้กันนะ?”
“ข้าไม่เคยเห็นมาก่อน แต่มันทรงพลังมากจนแทบจะทะลุโล่ไม้ที่หนาถึงสองนิ้วได้!”
“ข้าไม่รู้ ธนูนี้น่าจะเป็นของดีที่ใช้กันในกองทัพ แน่นอนว่ามันทรงพลังมาก”
“ฆ่าพวกนางซะ อาวุธดี ๆ จะได้ตกเป็นของเรา!”
เสียงหัวเราะของพวกโจรยิ่งดุร้ายมากขึ้น
“พวกมันเตรียมพร้อมแล้ว ทุกคนเตรียมตัว!”
ชิ่งมู่หลานตะโกนอย่างดุเดือด และในที่สุดทหารหญิงก็มารวมตัวกันตามคำสั่ง
“ชักดาบ!”
ชิ่งมู่หลานตะโกนอีกครั้ง และทหารหญิงทุกคนก็ห้อยหน้าไม้ไว้ที่เอวและชักดาบยาวออกมา
“ไม่เอาน่า พวกเจ้ายอมแพ้เสียเถิด เพื่อหลีกเลี่ยงความทุกข์ทรมานที่จะเกิดขึ้นหลังจากนี้”
หัวหน้ากลุ่มโจรตะโกนออกมาจากกระท่อม
“เจ้ากำลังฝันหรือไร!”
ชิ่งมู่หลานพูดด้วยสีหน้าเย็นชา “ทุกคนระวังตัวและเตรียมโจมตีด้วยรูปแบบที่สอง!”
ทหารหญิงรีบสร้างขบวนเป็นรูปสามเหลี่ยมโดยมีดาบยาวชี้ออกไปด้านนอก และเดินเข้าหากระท่อมทีละขั้น
“ไม่ธรรมดานี่!”
หัวหน้าโจรหัวเราะเยาะ “สหาย ลงมือได้!”
พวกโจรดึงเชือกออกมาจากมุม โจรแต่ละคนคว้าเชือกส่วนหนึ่งแล้วดึงอย่างแรงเหมือนการชักเย่อ บนพื้นราบมีตาข่ายขนาดใหญ่ราวกับอวนจับปลาปรากฏขึ้น และดักทหารหญิงไว้ระหว่างกลาง
ตาข่ายใหญ่ถูกลากไปมาทำให้ทหารหญิงไม่
