สามารถยืนได้และล้มลงกับพื้นทีละคน
และมีทหารหญิงสองคนถูกดาบเล่มยาวของตนบาดตัวเองเข้าให้แล้ว
ทหารหญิงที่สง่างามมากเมื่อครู่ไร้พลังที่จะต้านทานทันที
ชิ่งมู่หลานยังคงสงบและพยายามตัดตาข่ายด้วยดาบยาวอีกครั้ง
น่าเสียดายขณะที่ดาบยาวถูกยกขึ้น ตาข่ายขนาดใหญ่ก็รัดแน่นขึ้นทันที ทั้งนางและทหารหญิงคนอื่น ๆ ถูกรัดกันเป็นกลุ่มกันไม่สามารถขยับได้
แม้แต่เจิ้งฟางก็คิดไม่ถึงว่าจะมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้น เขาหันไปมองโหวจื่อ “เกิดอะไรขึ้น? ไหนเจ้าบอกว่าเจ้าสำรวจมาแล้วทุกตารางนิ้ว?”
“พวกเขาคงวางตาข่ายขนาดใหญ่นี้มานานแล้ว!”
โหวจื่อหน้าแดงและพูดว่า “ตอนที่ข้ามาที่นี่ครั้งที่แล้ว ข้าเห็นมันโล่งไปหมด เลยไม่ได้ตรวจสอบอย่างระมัดระวัง”
“เหล่าเจิ้ง ตอนนี้ไม่ใช่เวลาพูดเกี่ยวกับเรื่องนี้ รีบไปช่วยพวกนางเร็วเข้า”
ผู้ช่วยของเขากล่าวอย่างกังวลใจ
“ชีวิตของพวกนางยังไม่ตกอยู่ในอันตราย รอสักครู่”
เจิ้งฟางส่ายหัวและจ้องมองตรงไปข้างหน้า
ในพื้นที่โล่ง ชิ่งมู่หลานที่กำลังติดอยู่ในอวนรู้สึกขมขื่นในใจ
ก่อนมานางได้จัดกองกำลังไว้เป็นพิเศษและวางแผนหลายอย่าง
นางคิดว่านางระมัดระวังเพียงพอแล้วเมื่อต้องรับมือกับกลุ่มโจรสามสิบชีวิต แต่กลับกลายเป็นว่านางประเมินศัตรูต่ำไป
สิ่งที่จินเฟิงเคยพูดผุดเข้ามาในใจนางทันที
‘ห้ามประมาทศัตรูเด็ดขาด ไม่เช่นนั้นเจ้าจะต้องชดใช้ให้กับความเลินเล่อด้วยเลือด!’
ในเวลานี้ชิ่งมู่หลานเต็มไปด้วยความเสียใจ
แต่ก
