ี่ร้อนจัด
“แม่นางชิ่งมู่หลาน เจ้าพูดจริงหรือ?”
“แล้วท่านอาจารย์จินจะขยายโรงงานสิ่งทอเมื่อใด?”
“ท่านอาจารย์จินต้องการรับสมัครคนกี่คน? เขาจะรับคนจากหมู่บ้านใดบ้าง?”
“แม่นางชิ่งมู่หลาน หากพวกเรามาทำงานที่นี่มีอาหารให้พร้อมหรือไม่?”
“หากจ้างคนจากหมู่บ้านอื่น ค่าจ้างจะเท่าซีเหอวานหรือไม่?”
“ที่โรงเผาอิฐกับพื้นที่ก่อสร้างยังรับคนเพิ่มหรือไม่? สามีของข้าอยากมาด้วย!”
…
เหล่าสตรีไม่สนใจสมัครเป็นทหารหญิงอีกต่อไป และถามถึงการขยายโรงงานสิ่งทอแทน
“ในส่วนของโรงงานสิ่งทอ พวกเจ้าควรถามท่านอาจารย์จิน”
เมื่อชิ่งมู่หลานเห็นจินเฟิงมา นางก็ยิ้มและโบกมือให้บัณฑิตหนุ่ม
“เจ้านี่จริง ๆ เลย…”
จินเฟิงยิ้มเจื่อนพร้อมส่ายหัว
เขามาที่นี่เพียงเพื่อดูว่ามีสตรีกี่คนที่จะสมัคร แต่เขาไม่คาดคิดว่าจะถูกชิ่งมู่หลานดึงตัวเข้ามาเกี่ยวข้อง
อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เขากำลังเตรียมประกาศรับสมัครคนงานที่โรงงานสิ่งทอจริง จินเฟิงจึงไม่ได้ตำหนิชิ่งมู่หลาน เพราะหากประกาศไว้แต่เนิ่น ๆ ถึงเวลาเปิดรับสมัครก็จะหาคนได้ง่ายขึ้น
“ทักทายทุกคน ข้าคือจินเฟิง”
จินเฟิงกระโดดขึ้นไปบนก้อนหินแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “เรากำลังเตรียมที่จะรับสมัครคนงานให้กับโรงงานสิ่งทออยู่แล้ว คาดว่าจะเปิดรับสมัครภายในไม่เกินหนึ่งเดือนนี้ ถึงเวลานั้นข้าคาดว่าจะรับคนเพิ่มประมาณสามร้อยคน ทุกคนสามารถเข้ามาสมัครเพื่อทำงานร่วมกันได้”
ต่อไปจินเฟิงจึงตอบคำถามของบรรดาสตรีที่มารวมตัว
