งจ่ายปันส่วนให้พวกเขาด้วย”
“ใช่ หากเราสามารถทำลายโจรเขาเถี่ยกว้านได้ เราก็สามารถทำลายโจรกลุ่มอื่นได้!”
“ใช่ ใครก็ตามที่กล้ามายึดครองเขาทางตะวันตกของจินชวนอีก ผู้นั้นจะต้องถูกฆ่า!”
ชายในขบวนคุ้มกันพูดออกมาเพื่อสนับสนุนการตัดสินใจของจินเฟิง
แม้แต่ทหารผ่านศึกที่เป็นผู้คุ้มกันของจินเฟิงอย่างเถี่ยฉุยยังอดไม่ได้ที่จะกำหมัดแน่น
หลิวเถี่ยจ้องมองไปที่ชายเหล่านั้นแล้วถาม “จินเฟิง เจ้าคิดเรื่องนี้ดีแล้วหรือ?”
“ข้าคิดดีแล้ว” จินเฟิงพยักหน้าช้า ๆ
“เช่นนั้นก็ตกลง ข้าจะคอยระวัง”
หลิวเถี่ยพยักหน้า
ขณะที่จินเฟิงกำลังจะพูดต่อ เขาก็ได้ยินเสียงดังมาจากในหมู่บ้าน
จากนั้นก็เห็นเสี่ยวอวี้วิ่งออกมาจากตรอก ผมเผ้าของนางยุ่งเหยิงและรองเท้าฟางของนางก็หายไปข้างหนึ่ง ท่าทางของอีกฝ่ายดูจนตรอกมาก
“เสี่ยวอวี้ เจ้าเป็นอะไรไป?”
หลิวเถี่ยรีบวิ่งไปพร้อมกับขวานในมือ
จินเฟิงเองก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยเช่นกัน
เสี่ยวอวี้เป็นบุตรสาวของหัวหน้าหมู่บ้าน และชีวิตของนางก็ดีกว่าครอบครัวอื่น ๆ นางไม่ค่อยได้ตากแดดตากลมทำงานในทุ่งนา และได้รับการยกย่องว่าเป็นหญิงงามที่มีชื่อเสียงในซีเหอวาน
เป็นไปได้หรือไม่ว่าเมื่อสิ่งต่าง ๆ ในหมู่บ้านดีขึ้น คนบางคนจึงได้เริ่มคิดไม่ซื่อ?
[1] วอวอโถว (窝窝头) เป็นอาหารที่ทำจากแป้งข้าวโพดหรือธัญพืชอื่น ๆ ที่นำไปนึ่ง เป็นรูปทรงกรวย ตรงก้นเป็นหลุม นิยมรับประทานกันทางเหนือของประเทศจีน
