บทที่ 149 เริ่มต้นใหม่
เจ้าหน้าที่ทางการและผู้มีบรรดาศักดิ์เป็นสองชนชั้นที่แตกต่างกัน
ผู้มีบรรดาศักดิ์ หมายถึง ผู้ที่มีความดีความชอบทางทหารหรือผู้ที่ได้รับการอวยยศโดยฝ่าบาท ตัวอย่างที่พบบ่อยที่สุดคือแม่ทัพและกุนซือ หลังจากก่อตั้งอาณาจักรต้าคัง พวกเขาจะได้รับการแต่งตั้งบรรดาศักดิ์ต่าง ๆ เนื่องจากสร้างคุณูปการมากมายในการทำสงคราม
กล่าวตามตรงคือ คนเหล่านี้ติดตามฝ่าบาทเพื่อร่วมต่อสู้และเผชิญอันตรายต่าง ๆ ไปด้วยกัน
ผู้ที่มีเกียรติที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในอาณาจักรคือฮ่องเต้ และขุนนางก็ถือเป็นบุคคลสำคัญที่ช่วยดูแลต้าคัง
เจ้าหน้าที่ทางการเป็นเพียงผู้ที่ได้รับมอบหมายให้มาช่วยจัดการอีกแรงเท่านั้น
เช่นเดียวกับบริษัท ผู้มีบรรดาศักดิ์คือผู้ถือหุ้น ฮ่องเต้เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุด และเจ้าหน้าที่ทางการก็คือผู้จัดการที่ผู้ถือหุ้นจ้างให้มาช่วยดูแลบริษัทอีกที
ผู้ถือหุ้นอาจได้รับเพียงเงินปันผลและไม่ได้บริหารจัดการบริษัทโดยตรง แต่เมื่อเห็นว่าผู้จัดการทุจริตต่อบริษัท พวกเขาก็มีอำนาจเข้ามาจัดการตามสมควร
หากจินเฟิงเป็นเพียงพลเรือน นายอำเภอในฐานะเจ้าหน้าที่ปกครองคงจัดการทุกอย่างตามที่ตนเองต้องการได้
เช่นเดียวกับหัวหน้าทีมในบริษัทที่มีอำนาจลงโทษสมาชิกในทีมด้วยการไล่ออกไม่ว่าเหตุผลจะเป็นอะไรก็ตาม
แต่ถ้าสมาชิกกลุ่มนี้เป็นผู้ถือหุ้น ต่อให้เป็นผู้ถือหุ้นรายเล็กที่สุด สถานการณ์ย่อมแตกต่างออกไป
โดยปกติแล้วเจ้าหน้าที่
