าจารย์ยินดี ข้าสามารถช่วยให้ท่านอาจารย์และโจวซือเหยียได้พูดคุยตกลงกันได้”
“ไม่ ข้าไม่มีอะไรจะคุยกับเขา หากโจวซือเหยียต้องการพบข้าก็ให้เขาไปพบข้าที่ซีเหอวานเถิด”
จินเฟิงมีสีหน้าเรียบเฉยและผายมือออกไปอีกครั้ง
ตอนนี้เขาสามารถยืนยันได้แล้วว่าจางปู่โถวมีโจวซือเหยียชักนำ
จางปู่โถวถอนหายใจ จากนั้นก็หันหลังกลับและจากไป
“เหมือนว่าชายผู้นี้จะทรยศท่านพี่ชิ่งไหว!”
ชิ่งมู่หลานสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงในตัวจางปู่โถว “ข้าจะส่งคนไปตรวจสอบเขาในภายหลัง”
“ใช่ ต้องตรวจสอบ!”
จินเฟิงพยักหน้าเล็กน้อย
“ใช่แล้วจินเฟิง ตอนที่ข้ามาถึง ได้ยินเจ้าพูดว่ามีเรื่องจะคุยกับข้า เรื่องอะไรหรือ?”
ถังตงตงถามอย่างสงสัย
“ตงตง คืออย่างนี้…”
ชิ่งมู่หลานบอกถังตงตงเกี่ยวกับหญิงสาวเหล่านั้น
“ข้าคิดว่าข้าน่าสงสารพอแล้ว คิดไม่ถึงว่าพวกนางจะน่าสงสารยิ่งกว่าข้าเสียอีก”
ถังตงตงถอนหายใจ “ข้าว่าเราไม่ควรให้พวกนางทำงานปั่นด้าย การทำสบู่เป็นงานที่น่าจะเหมาะสมที่สุดสำหรับพวกนาง”
“เพราะเหตุใด?”
กวานเสี่ยวโหรวถามอย่างสงสัย
“ถึงข้าจะไม่รู้ว่าสบู่นั้นทำอย่างไร แต่กระบวนการก็ไม่น่าจะยากใช่หรือไม่? ไม่เช่นนั้นเจ้าคงไม่ลงมือทำสิ่งนี้ด้วยตัวเอง”
ถังตงตงพูดด้วยรอยยิ้ม “เขาเถี่ยกว้านมีถนนขึ้นลงอยู่สายเดียว อีกอย่างหญิงสาวเหล่านั้นก็ไม่ได้อยากไปไหน เช่นนั้นก็ให้พวกนางทำโรงงานสบู่อยู่ที่นี่เถอะ?”
“ที่เจ้าแนะนำก็ไม่เลว”
จินเฟิงพยักหน้าเล็กน้อย
ต้อง