ถี่ยกว้านจึงค้นพบว่าจินเฟิงได้คัดเลือกและฝึกฝนทหารผ่านศึกจากกองทัพเถี่ยหลินไว้อย่างลับ ๆ นั่นเอง
แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังน่าเหลือเชื่ออยู่ดี
“ข้าขอบคุณจางปู่โถว แต่การต่อสู้จบลงแล้ว หากไม่มีสิ่งใด ข้าคงไม่กล้ารบกวนเวลาของเจ้า”
จินเฟิงผายมือไปที่ประตู
เขาเพิ่งเสร็จสิ้นจากการต่อสู้กับพวกโจร แต่แล้วจางปู่โถวก็มาถึง จินเฟิงแอบรู้โดยสัญชาตญาณว่ามีบางอย่างผิดปกติ
แม้ว่าจางปู่โถวจะภักดีและเป็นที่ไว้วางใจของชิ่งไหว อีกทั้งอีกฝ่ายยังมาช่วยเหลือเขาจริง ๆ แต่จินเฟิงก็ไม่ต้องการเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย
“เอาล่ะ เช่นนั้นข้าคงไม่รบกวนท่านอาจารย์แล้ว”
จินเฟิงแสดงออกอย่างชัดเจนว่าต้องการไล่เขาออกไป จางปู่โถวจึงไม่พอใจอยู่เล็กน้อย หลังจากหันหลังกลับไปเขาก็กำหมัดแน่น
แต่เมื่อเขาเดินไปถึงประตู เขาก็หยุดกะทันหัน “ใช่แล้ว ตอนที่ข้ากลับไปข้ามีโอกาสได้ไปพบกับโจวซือเหยีย เดิมทีข้าอยากจะขอความเมตตาและขอให้เขาปล่อยท่านอาจารย์ไป แต่ดูเหมือนว่าเรื่องนั้นคงไม่จำเป็น”
“ขอบคุณจางปู่โถวที่ช่วยเป็นธุระ ครั้งต่อไปที่ข้าเข้าไปยังจวนว่าการ ข้าจะตอบแทนท่านอย่างงาม”
จินเฟิงพูดด้วยรอยยิ้ม “ข้าหวังว่าจางปู่โถวก็จะได้รับรางวัลตอบแทนเช่นกัน”
“ไม่จำเป็นหรอก แต่ข้าคิดว่าการกระชับมิตรย่อมดีกว่าการสร้างศัตรู โจรซือเหยียมีตระกูลโจวเป็นผู้สนับสนุน ข้าคิดว่าเป็นการดีที่สุดสำหรับท่านอาจารย์ที่จะไม่ขัดแย้งกับเขา”
จางปู่โถวกล่าวว่า “หากท่านอ
