ลือไม่ทัน
โจรผู้นั้นรู้ว่าตัวเขาคงไม่รอด แต่เขาก็ยังมีความเชื่อว่าการได้ฆ่าศัตรู เพียงหนึ่งคนก็เพียงพอแล้ว เขาแทบจะใช้พละกำลังทั้งหมดไปกับดาบเล่มนี้ เพื่อออกแรงอย่างรวดเร็วและหนักหน่วง!
แม้ว่าชิ่งมู่หลานจะสวมชุดเกราะ แต่ชุดเกราะนั้นไม่ใช่ชุดเกราะเต็มตัว ดาบยาวของโจรแทงจากล่างขึ้นบนและสามารถเจาะทะลุชายเสื้อเกราะได้
ในขณะนั้นเองลูกธนูก็พุ่งเข้าที่หัวของโจรโดยตรง
“สนามรบคือสถานที่แห่งความเป็นความตาย หากเจ้าไม่ฆ่าพวกเขา พวกเขาก็จะฆ่าเจ้า การอ่อนโยนต่อศัตรูคือการมอบความโหดร้ายให้ตัวเองและสหายของเจ้า!”
ไม่รู้ว่าจินเฟิงมาอยู่ด้านหลังของชิ่งมู่หลานตั้งแต่เมื่อไร “พวกเขาเป็นโจร พวกเขาไม่ได้ทำงานเพื่อตัวเอง พวกเขาเอาเปรียบผู้คนเหมือนปลิงดูดเลือด ชาวบ้านนับไม่ถ้วนถูกพวกเขาบีบบังคับให้จบชีวิตลง การฆ่าพวกเขาก็คือการล้างแค้นให้กับชาวบ้านและคนบริสุทธิ์เหล่านั้น เจ้าไม่ควรลังเลใจใด ๆ ทั้งสิ้น!”
“รับทราบ!”
ชิ่งมู่หลานก้มศีรษะลงแล้วเดินไปหาโจรคนถัดไป
เมื่อเรียนรู้จากบทเรียนครั้งที่แล้ว ชิ่งมู่หลานก็เตะดาบยาวของโจรออกไปเป็นอันดับแรก จากนั้นก็ฝ่าฟันต่อความรู้สึกไม่สบายในหัวใจได้สำเร็จ นางกัดฟันและใช้ดาบทมิฬแทงเข้าที่คอของโจร
ฉึก!
จากนั้นเลือดก็พุ่งออกมาและกระเซ็นไปทั่วศีรษะและใบหน้าของนาง!
ชิ่งมู่หลานดึงดาบยาวออกพร้อมเอามือกุมหน้าอกของนางไว้เหมือนว่าตนเองกำลังหายใจไม่ออก
คราวนี้อาเหมยคอยติดตามชิ่งมู่ห
