ปัญหาให้เราได้เช่นกัน นี่เป็นกฎทั่วไป”
“ชายชาติทหารต่างก็มีอารมณ์รุนแรง มันจะเป็นอย่างไรหากชิ่งไหวเพิกเฉยต่อสิ่งต่าง ๆ และโจมตีเราโดยตรง?”
รองหัวหน้าโจรยังคงแสดงความเป็นกังวล
“หากไม่มีใครสามารถล้มโต๊ะเขาได้ ในอนาคตก็คงไม่มีใครอยากจะข้องแวะกับเขาอีก โหวหนุ่มนั่นยังต้องอาศัยแวดวงการราชการ โจวซือเหยียบอกว่าชิ่งไหวเป็นคนรอบคอบ เขาไม่มีทางทำอะไรโง่ ๆ แน่ อีกอย่าง นอกเหนือจากการเชื่อฟังคำสั่งของโจวซือเหยียแล้ว เรามีทางเลือกอื่นด้วยหรือ?”
เมื่อรองหัวหน้าโจรได้ยินสิ่งนี้ เขาก็ก้มศีรษะลงพร้อมถอนหายใจ
“ไม่ต้องห่วง โจวซือเหยียยังคงพึ่งพาพวกเราเพื่อหาเงินให้เขา เขาไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ หรอก”
หัวหน้าใหญ่ตบไหล่หัวหน้ารองพร้อมเอ่ยปลอบ “มาคิดหาวิธีบังคับให้จินเฟิงมอบไนปั่นด้ายให้เรากันเถิด”
ต่อหน้าชาวบ้านบนเขา พวกเขาเป็นหัวหน้าและรองหัวหน้าโจรผู้น่าเกรงขาม แต่ในสายตาของโจวซือเหยีย พวกเขาเป็นเพียงเครื่องมือในการทำเงินเท่านั้น
ทั้งคู่รู้เรื่องนี้ดีมาโดยตลอด
ในมุมมองของพวกเขา จำนวนเงินที่จ่ายให้กับโจวซือเหยียทุกปีไม่ใช่น้อย ๆ โจวซือเหยียย่อมจะไม่ละทิ้งพวกเขาอย่างแน่นอน
แต่พวกเขาไม่รู้เลยว่าเมื่อโจวซือเหยียได้ไนปั่นด้ายไปแล้ว อีกฝ่ายจะไปหาตระกูลโจวในเปี้ยนจิงทันที ใครจะสนเรื่องความเป็นความตายของโจรกลุ่มหนึ่งกัน?
เหตุผลที่พวกโจรไม่ได้รับอนุญาตให้ทำร้ายจินเฟิงเป็นเพราะโจวซือเหยียรู้ว่าชิ่งไหวมาจากจวนชิ่งกั๋วก
