บทที่ 130 หากกล้าแตะต้องแม้แต่ปลายเส้นผม!
“ข้าบอกเจ้าแล้วมิใช่หรือว่าพวกข้ามาที่นี่ไม่ได้มาเพื่อเจรจากับเจ้า แต่มาเพราะต้องการแจ้งความต้องการให้เจ้ารู้เท่านั้น”
รองผู้นำกลุ่มโจรยืนขึ้นพร้อมกับตวาดเสียงดัง “เจ้าอย่ามา…”
ก่อนที่เขาจะพูดจบ จินเฟิงก็เหวี่ยงถ้วยในมือไปที่ใบหน้าของโจร
!!!
ถ้วยเครื่องปั้นดินเผาแตกออกเป็นสองส่วน บาดแผลปรากฏขึ้นที่ใบหน้าด้านขวาของรองผู้นำกลุ่มโจรทันที ไม่นานเลือดก็ไหลออกมาเรื่อย ๆ
สุดท้ายเลือดก็ไหลอาบเต็มใบหน้าของรองผู้นำกลุ่มโจร
เสียงดังก้องลั่นโรงหลอมเหล็ก
ทุกคนที่ได้ยินเสียงต่างก็กุมศีรษะตัวเองเอาไว้อย่างหวาดหวั่น
“จบแล้ว!”
หัวหน้าหมู่บ้านรู้สึกราวกับว่าเขาตกลงไปในอุโมงค์น้ำแข็ง
แม้ว่าเขาจะถูกทุบตีจนตาย เขาก็ไม่คาดคิดว่าจินเฟิงจะกล้าโจมตีพวกโจรก่อน
“เจ้าอยากตายสินะ!”
ดวงตาของรองผู้นำกลุ่มโจรแดงก่ำด้วยความโกรธ
สำหรับรองผู้นำกลุ่มโจร บาดแผลบนใบหน้าเขาไม่ได้สร้างความเจ็บปวดแม้แต่น้อย แต่พฤติกรรมของจินเฟิงนั้นเกินกว่าที่เขาจะยอมรับได้
เขาเอื้อมมือกลับไปคว้าดาบยาวที่อยู่ข้างโต๊ะ แต่ก่อนที่เขาจะคว้าดาบเอาไว้ได้ ก็มีลูกธนูพุ่งเข้ามากระแทกที่ด้ามดาบจนกระเด็นออกไป
“พี่ซวนจื่อ!”
เมื่อโจรคนอื่น ๆ เห็นดังนั้น พวกเขาก็ก้าวไปข้างหน้าพร้อมคว้าดาบยาวออกมา
ปัก! ปัก! ปัก!
ลูกธนูจำนวนมากพุ่งออกมาปักที่เท้าของพวกโจร
แม้แต่รองผู้นำกลุ่มโจรยังถูกลูกธนูตอกเข้าที่เท้าของเขา!
โจ
