ท่านั้น
แต่ไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายต้องการเอาไนปั่นด้ายที่เขามีไปทั้งหมด อีกทั้งยังขอให้นำของไปส่งด้วยตัวเองอีก
มิหนำซ้ำยังขู่จินเฟิงว่าห้ามผลิตไนปั่นด้ายหรือสร้างเตาเผาอิฐและเตาหลอมเหล็กอีกต่อไป
จินเฟิงไม่ใช่บัณฑิตธรรมดา ๆ เท่านั้น เขายังต้องดูแลผู้คนรอบ ๆ กายเขาด้วย ซึ่งล้วนแต่ต้องพึ่งพาเครื่องมือเหล่านี้มิใช่หรือ?
คำขอของโจรไม่ได้เป็นเพียงคำขู่อีกต่อไป แต่เป็นความตั้งใจที่ชัดเจนเพื่อบังคับให้จินเฟิงจนมุม
หัวหน้าหมู่บ้านที่ยืนอยู่ข้าง ๆ หน้าซีดเมื่อได้ยินสิ่งนี้
ความต้องการของพวกโจรไม่เพียงแต่ตัดเส้นทางทำกินของจินเฟิงเท่านั้น แต่ยังตัดความหวังของหมู่บ้านซีเหอวานทั้งหมดให้ขาดสะบั้นไปด้วย
“เงื่อนไขของพวกเจ้า ข้าคงมิสามารถรับปากได้”
จินเฟิงหัวเราะเยาะและส่ายหัว “กลับไปคุยกับหัวหน้าของพวกเจ้าให้ดี แล้วค่อยกลับมาตกลงกันอีกทีเถอะ!”
