นหรือธนูจ้งหนู่สักสองสามอันเพื่อปิดกั้นเส้นทางในเขาเถี่ยกว้าน ไม่ว่าจะมีโจรกี่คนก็คงไม่จำเป็นต้องหวาดหวั่น
“ท่านอาจารย์ วิธีการของท่านนั้นไม่เลว แต่โจรเขาเถี่ยกว้านจะมาเก็บส่วยข้าวทุกปี ซึ่งมักเป็นช่วงที่มีพืชพรรณจำนวนมากบนเขา นั่นจะใช้เวลานานเกินไป”
ชิ่งมู่หลานกล่าวว่า “อีกอย่าง โจวซือเหยียจะไม่เพียงแค่เฝ้าดูท่านปิดล้อมภูเขาเถี่ยกว้านเท่านั้น แต่เขาจะหาทางเข้ามายุ่งกับเรื่องนี้อย่างแน่นอน มันมีตัวแปรมากเกินไป”
“การปิดล้อมเขาเถี่ยกว้านจะเป็นเพียงการปล่อยข่าวโคมลอยเท่านั้น ข้าไม่ได้ตั้งใจจะใช้วิธีนี้” จินเฟิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ท่านอาจารย์มีแผนการอย่างไรหรือ?”
ชิ่งมู่หลานถามอย่างตื่นเต้นและคว้าแขนของจินเฟิงไว้
ในความเห็นของนาง อีกฝ่ายมีทหารผ่านศึกประมาณสามสิบคนเท่านั้น ไม่มีทางที่จะเอาชนะโจรเขาเถี่ยกว้านที่มีหลายร้อยชีวิตได้อย่างแน่นอน
แต่จินเฟิงไม่เพียงแต่มีวิธีที่จะเอาชนะเท่านั้น ทว่าเขายังมีวิธีได้มาซึ่งชัยชนะมากกว่าหนึ่งวิธีอีกด้วย
สิ่งนี้ทำให้ชิ่งมู่หลานรู้สึกว่าความสามารถระหว่างตัวนางกับจินเฟิงนั้นห่างกันเกินไป
“เดี๋ยวเจ้าก็รู้”
จินเฟิงไม่ตอบคำถามของชิ่งมู่หลาน เขาเปลี่ยนเรื่องด้วยรอยยิ้มและถามว่า “มู่หลาน เจ้าเคยฆ่าใครหรือไม่?”
“ข้าไม่เคย…”
ชิ่งมู่หลานไม่รู้ว่าทำไมจู่ ๆ จินเฟิงก็ถามคำถามนี้ แต่นางก็ทำได้แค่ส่ายศีรษะปฏิเสธ
“เจ้าเคยฆ่าทหารหญิงใต้บังคับบัญชาของเจ้าบ้างหรือไม่?”
“พ
