ู่หลานเป็นประกายด้วยความคาดหวัง และมือของนางก็สั่นด้วยความตื่นเต้น
การนำกองทหารเข้าสู่สนามรบคือความปรารถนาสูงสุดของนาง แต่ตอนนี้นางไม่สามารถไปที่สนามรบได้ เช่นนั้นก็ฆ่าโจรเพื่อเป็นการเก็บเกี่ยวประสบการณ์ไปก่อนแล้วกัน!
โจรเขาเถี่ยกว้านได้ตั้งจุดสกัดกั้นที่ถนนถงซาน โดยมีเป้าหมายหลักคือขบวนเกวียนของซีเหอวาน ในตอนที่พวกของชิ่งมู่หลานเดินทางมา พวกโจรคิดว่าเป็นกองทหารม้า อีกทั้งพวกนางยังสวมชุดเกราะ พวกโจรจึงซ่อนตัวอยู่บนพื้นหญ้าโดยไม่แม้แต่จะโผล่หัวออกมาให้เห็น
ไม่เช่นนั้นก็คงเกิดการต่อสู้กันไปแล้ว
“อย่าเพิ่งรีบร้อนไป ปล่อยให้กระสุน… ปล่อยให้ลูกธนูไปรับหน้าก่อน”
จินเฟิงพูดด้วยรอยยิ้ม “เจ้ากลับไปเตรียมตัวเถิด เมื่อถึงเวลาข้าจะแจ้งให้ทราบอีกที”
“ตกลง ข้าจะรอการแจ้งข่าวจากท่านอาจารย์!”
ชิ่งมู่หลานวิ่งออกไปอย่างตื่นเต้น
แต่แล้วนางก็ต้องรอเป็นเวลาห้าหกวัน ชิ่งมู่หลานเริ่มเกิดความกังวลแต่นางไม่กล้าเร่งจินเฟิงจึงทำได้แค่อดทน
และเช่นเดียวกับชิ่งมู่หลาน พวกโจรเขาเถี่ยกว้านก็มีความกังวลพอ ๆ กัน
พวกเขาคิดว่าหลังจากดักปล้นขบวนขนส่งของซีเหอวานแล้ว จินเฟิงจะส่งคนมาเอาเรื่องในไม่ช้า ทว่าพวกเขารอแล้วรอเล่าก็ยังไม่มีคนจากซีเหอวานบุกมา พวกโจรจึงค่อย ๆ หมดความอดทน
พวกเขาไม่ใช่ชิ่งมู่หลาน ไม่จำเป็นต้องรอจินเฟิงมอบหมาย โจรเขาเถี่ยกว้านจึงรีบส่งคนมุ่งหน้าไปยังซีเหอวานทันที
