่ยืนต่อแถวไม่เป็นระเบียบ แต่คราวนี้พวกเขาปรับปรุงตัวไปในทิศทางที่ดีขึ้นและเคลื่อนไหวได้เร็วกว่าคนงานหญิง เมื่อจินเฟิงขึ้นไปที่ม้านั่ง พวกเขาก็เข้าแถวอย่างเรียบร้อยแล้ว
น่าเสียดายที่คราวนี้พวกเขาต้องผิดหวัง เพราะจินเฟิงไม่ได้สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้น…
บัณฑิตหนุ่มกระแอมในลำคอ และทั้งโรงอาหารก็เงียบลงทันที
ทุกคนมองไปที่ชายหนุ่มอย่างคาดหวัง
พวกเขาคิดว่าโรงงานกำลังจะแจกบางอย่างอีกครั้ง
แต่อึดใจต่อมา สิ่งที่จินเฟิงพูดทำให้ทุกคนตัวชาไปหมด
“น่าเสียดาย วันนี้ข้ามีข่าวร้ายจะมาแจ้งให้พวกเจ้ารู้”
จินเฟิงค่อย ๆ พูด “ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป ทุกคนไม่ต้องมาที่นี่แล้ว โรงงานสิ่งทอ เตาเผาอิฐ และพื้นที่การก่อสร้างทั้งหมดจะระงับการทำงานชั่วคราว”
ถึงแม้ว่าพวกเขาจะเป็นกลุ่มชายหญิงที่อาศัยในชนบท และในช่วงนี้จะมีความเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น แต่ก็อดไม่ได้ที่จะกระซิบกระซาบกัน
แต่เมื่อจินเฟิงพูดจบ เสียงในโรงอาหารก็ดังขึ้นอีกครั้ง
เสียงดังครั้งนี้ราวกับการเทน้ำลงบนกระทะที่ร้อนจัด
“จินเฟิง งานก็เป็นไปอย่างราบรื่นมิใช่หรือ? เหตุใดต้องระงับการทำงานด้วย?”
“ครอบครัวของข้าเพิ่งจะลืมตาอ้าปากได้ ตอนนี้งานก็มาถูกระงับ พวกเราคงต้องกลับมาอดอยากอีกครั้ง”
“ใช่แล้วจินเฟิง ขอแค่เจ้าเมตตา อย่าขับไล่พวกเราออกไปเลยนะ!”
“ซานโก่วจือ ตอนบ่ายข้าก็พูดกับเจ้าแล้วว่าจินเฟิงกับหัวหน้าหมู่บ้านอยู่พื้นที่ก่อสร้าง ไม่ให้เ
