นเถิด จากนั้นก็หยุดพักกันสักสองสามวัน”
จินเฟิงกล่าวต่อ “ไปเถิด ข้ามีเรื่องจะคุยกับจางปู่โถวต่อ”
“เช่นนั้นก็ได้”
หลิวเถี่ยจับมือจินเฟิงและจางปู่โถวเป็นการขอบคุณ ก่อนที่จะติดตามกวานเสี่ยวโหรวออกไป
“จางปู่โถว นั่งลงก่อนสิ”
จินเฟิงพาจางปู่โถวไปที่โต๊ะและรินน้ำให้เขาหนึ่งถ้วย
“ท่านอาจารย์ รู้หรือไม่ว่ากลุ่มโจรพวกนี้มาจากที่ใด?”
จางปู่โถวเอ่ยถามทันทีโดยที่ไม่ทันได้ดื่มน้ำที่จินเฟิงรินให้
“ข้ารู้ พวกเขามาจากเขาเถี่ยกว้าน”
จินเฟิงพยักหน้า
“แล้วเจ้ารู้ประวัติความเป็นมาของพวกโจรเขาเถี่ยกว้านหรือไม่?”
จางปู่โถวถามอีกครั้ง
“เรื่องนั้นข้าไม่รู้”
จินเฟิงส่ายหัว “จางปู่โถวได้โปรดชี้แนะ”
เขาได้ยินจากชิ่งไหวว่ากลุ่มโจรขนาดใหญ่หลายกลุ่มในจินชวนมีหน่วยราชการคอยหนุนหลัง
อย่างไรก็ตาม ที่ศาลาว่าการไม่ได้มีนายอำเภอเพียงคนเดียว แต่ยังมีตำแหน่งอื่น ๆ เช่นผู้ช่วยนายอำเภอที่ดูแลเรื่องงานเอกสาร และเจ้าหน้าที่ปกครองที่รับผิดชอบด้านความสงบเรียบร้อย ล้วนแต่เป็นตำแหน่งที่มีอำนาจในมือ จินเฟิงไม่รู้จริง ๆ ว่ากลุ่มโจรเขาเถี่ยกว้านนี้เป็นลูกสมุนของใคร
เนื่องจากจางปู่โถวเริ่มถามคำถามนี้ ชายหนุ่มเชื่อว่าเขาจะให้คำตอบได้
แน่นอนว่าจางปู่โถวมองไปรอบ ๆ ลดเสียงของเขาลงพร้อมพูดว่า “โจรเขาเถี่ยกว้านเป็นลูกสมุนของโจวซือเหยียหรือผู้ช่วยนายอำเภอโจว ทุกปี สามในสิบส่วนของการเก็บส่วยโดยโจรเขาเถี่ยกว้านจะถูกส่งมอบให้เขา”
โจรเขาเถี่ย
