่ยังกินข้าวไม่เสร็จเดินตามรุ่นเหนียงออกไปทันที
ถังตงตงรู้สึกประทับใจอย่างมากกับสิ่งที่จินเฟิงพูดในตอนนี้และตัวนางก็อยากจะอยู่ฟังต่อ แต่อย่างไรคืนนี้นางก็มีเรื่องต้องจัดการที่โรงงานสิ่งทอ ดังนั้นจึงทำได้เพียงถอนหายใจและเดินออกมา
ชิ่งมู่หลานจมอยู่กับความคิดของตนเองสักพัก ในที่สุดนางก็กลับมามีสติอีกครั้ง
นางยืนขึ้นและแสดงท่าทางฮึกเหิม พร้อมเอ่ยกับจินเฟิงอย่างจริงจังว่า “ท่านอาจารย์โปรดแนะนำด้วย!”
“เหตุใดเจ้าจึงเรียนรู้และแสดงกิริยาท่าทางของบุรุษล่ะ?”
จินเฟิงกล่าว “ลึก ๆ ในใจของเจ้าคิดว่าคงจะดีกว่านี้หากเจ้าเกิดเป็นชายใช่หรือไม่?”
“ใช่ ข้ามีความคิดเช่นนี้บ่อย ๆ หากข้าเกิดเป็นชาย ข้าก็คงไม่ต้องคอยกังวลอะไรมากมายและทำทุกอย่างที่ต้องการเหมือนท่านพี่ชิ่งไหว!”
ชิ่งมู่หลานแสดงความปรารถนา “หากข้าเป็นชาย ข้าต้องสร้างกองทัพที่แข็งแกร่งกว่ากองทัพเถี่ยหลินได้อย่างแน่นอน!”
“น่าเสียดายที่เจ้าไม่ใช่ผู้ชาย สิ่งนี้ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้”
จินเฟิงดึงชิ่งมู่หลานออกจากความฝันด้วยคำพูดเพียงคำเดียว
“ท่านอาจารย์ ข้านับถือความสามารถในการสาดน้ำเย็นใส่คนกำลังฝันของท่านจริง ๆ!”
ชิ่งมู่หลานไม่พอใจการทำลายบรรยากาศของจินเฟิง
“เจ้าจำได้หรือไม่ที่ข้าบอกเจ้าว่า ชายหญิงนั้นมีสิทธิ์เท่าเทียมกัน”
จินเฟิงถามว่า “เหตุใดเจ้าจึงคิดว่ามีเพียงบุรุษเท่านั้นที่สามารถสร้างกองทัพที่ทรงพลังกว่ากองทัพเถี่ยหลินได้? สตรีไม่สามารถทำได
