งามกันทั้งหมด การฝึกซ้อมหลังจากนี้จะไม่น่าเบื่ออีกต่อไป!”
“ข้าได้ยินมาว่านางคือน้องสาวท่านโหว ข้าเตือนเจ้าไว้ก่อนว่า อย่าคิดอะไรบ้า ๆ หากทนไม่ไหวล่ะก็กลับไปหาเมียที่บ้านเสีย!”
“เจ้าคิดอะไรอยู่ ใครจะกล้าคิดอะไรบุ่มบ่ามเช่นนั้น? ข้าหมายความว่า ชายหญิงทำงานร่วมกันคงไม่รู้สึกเหนื่อย เวลามาฝึกซ้อมก็จะมีกลุ่มสตรีกลุ่มนี้มาด้วย มันก็น่าสนุกดีมิใช่หรือ?”
“ก็จริงอย่างที่เจ้าว่า”
ทหารผ่านศึกที่อาศัยอยู่หลังเขา ไม่ได้เห็นหญิงงามมานานเท่าใดแล้วเล่า?
ทุกคนตื่นเต้นมาก
บางคนหัวเราะ บางคนปรบมือ และบางคนแสร้งทำเป็นนิ่งสงบ แต่ดวงตาของพวกเขายังคงจ้องมองอยู่
“ทุกคนเงียบ!”
จางเหลียงตะโกนเสียงเข้ม จากนั้นเหล่าทหารผ่านศึกก็เงียบเสียงลงและยืนตัวตรง
“พี่เหลียง หลังจากนี้ข้าฝากพวกนางด้วย”
จินเฟิงชี้ไปที่ทหารหญิง “อย่าเมตตาเพียงเพราะคิดว่านางเป็นน้องสาวของชิ่งไหว พวกนางจะได้รับการฝึกฝนแบบเดียวกับที่เจ้าฝึกฝนพวกเขา เข้าใจหรือไม่?”
“ข้าเข้าใจแล้ว!”
จางเหลียงพยักหน้าตอบรับอย่างหนักแน่น
“ในเมื่อเจ้าตัดสินใจอยู่ที่นี่แล้ว เช่นนั้นก็อย่าทำตัวเป็นคุณหนูที่เกรงกลัวความลำบากเล่า”
จินเฟิงหันไปมองชิ่งมู่หลานอีกครั้ง “พวกเขาทั้งหมดเป็นทหารปลดประจำการของกองทัพเถี่ยหลิน เป็นวีรบุรุษผู้สละเลือดเนื้อในสนามรบเพื่อต้าคัง หากข้าได้รับแจ้งว่าเจ้ารังแกผู้อื่น อย่าหาว่าข้าไม่ตักเตือน”
“ข้ารู้แล้ว!”
ชิ่งมู่หลานตอบจินเฟิงอย่างไม่เก
