วามสำคัญกับเรื่องนี้มากนักและตอบอย่างสบาย ๆ
“เจ้าคอยดูแผนงานอีกทีแล้วกัน”
ในมุมมองของหม่านชางนี่คือความไว้วางใจของจินเฟิงที่มีต่อเขา ความเหนื่อยล้าในช่วงสองสามวันที่ผ่านมาดูเหมือนจะหายไปทันที
ในเมื่อมาที่นี่และได้เห็นโรงหลอมเหล็กแล้ว จินเฟิงกับหม่านชางจึงไปที่โรงงานสิ่งทอต่อ
โรงงานสิ่งทอแห่งใหม่มีขนาดใหญ่มากและต้องใช้ไนปั่นด้ายจำนวนที่เยอะขึ้น ซึ่งช่างไม้ก็ได้ส่งชิ้นส่วนสำหรับไนปั่นด้ายมาแล้วเกือบร้อยชิ้น
แผนงานในวันนี้ดูเหมือนจะใกล้เรียบร้อยแล้ว และจินเฟิงก็เตรียมตัวที่จะไปช่วยหม่านชางประกอบ
แต่แล้วยังไม่ทันจะเข้าไปในบริเวณลานบ้าน เขาก็ได้ยินเสียงโหวกเหวกมาจากด้านใน
เมื่อได้ยินเสียงของกวานจู้จือดังมาจากข้างใน บัณฑิตหนุ่มก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วและรีบเดินเข้าไปอย่างรวดเร็ว
ทันทีที่เขาเข้าประตูไป เขาก็เห็นถังตงตงยืนขวางประตูโรงงานสิ่งทอ โดยที่มีกวานจู้จือยืนอยู่ที่หน้าประตูอย่างอารมณ์เสีย ขณะที่กวานเสี่ยวโหรวกำลังเกลี้ยกล่อมพี่ชายอยู่
“ถังตงตง ข้าจะบอกอะไรให้ หากเจ้ายังดึงดันขวางทางข้าต่อไปล่ะก็ ข้าจะทุบตีเจ้าให้ตาย อยากลองดูหรือไม่?”
กวานจู้จือหันหลังให้จินเฟิงและชี้ไปที่ถังตงตง
หลังจากพูดอย่างนั้น เขาก็ผลักกวานเสี่ยวโหรวออกไปแล้วหันกลับมาหยิบไม้กระบองที่อยู่บนพื้น
เมื่อเห็นจินเฟิงและหม่านชางเข้ามา แทนที่จะรู้สึกผิด กวานจู้จือกลับวิ่งไปหาจินเฟิงและชี้ไปที่ถังตงตงด้วยความโกรธและพูดว่
