บทที่ 107 การก่อสร้างครั้งใหญ่
“เตาเผาอิฐสามารถผลิตอิฐและกระเบื้องเทาได้มากมิใช่หรือ เราจะใช้สิ่งเหล่านี้มาสร้างบ้าน”
จินเฟิงโบกมือและตัดสินใจ
บังเอิญว่ากองอิฐริมแม่น้ำไม่มีที่จะเก็บแล้ว แทนที่จะปล่อยไว้ให้โดนลมโดนฝน นำมันมาสร้างบ้านดีกว่า
“จะสร้างเยอะแค่ไหนหรือ?”
จางเหลียงถาม
“เราไม่ได้วางแผนที่จะหาทหารผ่านศึกสามสิบคนหรือ? เช่นนั้นก็สร้างขึ้นมา 30 ห้องก่อนแล้วกัน”
จินเฟิงคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบกลับ
“แต่นี่…”
จางเหลียงต้องการบอกว่า การทำสิ่งนี้จะต้องใช้เงินเป็นจำนวนมาก แต่การที่จินเฟิงทำสิ่งนี้ก็เป็นประโยชน์ต่อทหารผ่านศึกของกองทัพเถี่ยหลินเช่นกัน
เขา จงอู่ และคนอื่น ๆ ต่างก็มาจากกองทัพเถี่ยหลิน พวกเขาจึงได้แต่ยืนอยู่อย่างนั้นเพราะพูดอะไรไม่ออกจริง ๆ
จางเหลียงถามไม่ออก แต่หม่านชางไม่มีความรอบคอบเช่นนั้น เขาเอ่ยปากถามตามตรงว่า “ท่านอาจารย์ การสร้างบ้านจำนวนมากต้องใช้เงินไม่น้อยมิใช่หรือ?”
“ไม่เป็นไร สร้างก่อนค่อยว่ากันอีกที เราจะปล่อยให้ครอบครัวของสหายไม่มีที่อยู่อาศัยเมื่อพวกเขาย้ายมาที่นี่ไม่ได้”
จินเฟิงส่ายหัว “แต่บ้านเหล่านี้ไม่ได้มอบให้พวกเขา บ้านที่สร้างขึ้นจะยังคงเป็นของข้า พวกเขาแค่มาอยู่อาศัยเท่านั้น หากใครหยุดทำงานที่นี่ ข้าก็จะขอบ้านคืน นอกจากนี้พวกเขายังต้องจ่ายค่าเช่าเดือนละสิบเหรียญทองแดงเพื่อพักอาศัยอยู่ที่นี่”
“ไม่เลว ไม่เลวเลยทีเดียว”
จงอู่พยักหน้าอย่างรวดเร็ว
เมื่อเ
