่ท่านอาจารย์ออกคำสั่ง ข้าเถี่ยฉุยจะไม่มีวันอ้อยอิ่ง”
เถี่ยฉุยประกาศตนและยกมือขึ้นสาบาน “หากข้าผิดต่อคำสาบานนี้ ขอให้ข้าถูกฟ้าลงทัณฑ์!”
“ข้าเองก็ด้วย!”
ต้าจ้วงเองก็รีบยกมือขึ้นและสาบานเช่นเดียวกัน
จินเฟิงไม่ชอบพิธีการแบบนี้จริง ๆ แต่บรรยากาศก็มาถึงจุดนี้แล้ว เขาจึงทำได้เพียงพยักหน้าและพูดว่า
“จากนี้ไปจงตั้งใจทำงานอย่างหนัก ข้าเองก็ขอสัญญาว่า ข้าจะไม่มีวันปฏิบัติต่อสหายอย่างเลวร้ายแน่นอน”
ในยุคนี้ ผู้คนส่วนใหญ่ในต้าคังไม่เคยอ่านหนังสือหรือวรรณกรรมใด ๆ พวกเขาใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย หากพวกเขานับถือในตัวผู้ใดก็จะติดตามคนผู้นั้นไปตลอดชีวิต
ในวันนั้นต้าจ้วงและเถี่ยฉุยเริ่มทำงานของตัวเอง โดยช่วยจางเหลียงย้ายของต่าง ๆ ไปไว้ตรงนั้นทีตรงนี้ทีเพราะกลัวว่าจะสร้างความประทับใจที่ไม่ดีแก่จินเฟิง
เช้าวันรุ่งขึ้น พวกเขาก็ได้เข้าร่วมการตามหาทหารปลดประจำการของกองทัพเถี่ยหลิน
จินเฟิงเองก็ไม่ปล่อยให้ตัวเองว่างงาน โรงงานสิ่งทอแห่งใหม่มีขนาดใหญ่กว่ากระท่อมเพิงหญ้าคามาก และจะมีไนปั่นด้ายใหม่เพิ่มเข้ามาอย่างแน่นอน อีกทั้งยังมีบ้านพักอาศัยของเขา ตึกทรงกระบอก และโรงงานสบู่ที่ต้องเริ่มต้นในเวลาเดียวกัน ตอนนี้ชายหนุ่มมีหลายสิ่งหลายอย่างให้จัดการ
เขากำลังวิ่งไปมาเพื่อสั่งคนในหมู่บ้านให้ขนอิฐและทำการก่อฐาน อีกทั้งยังต้องใช้เวลาอบรมการสร้างเตาใหม่ด้วยทำให้ยุ่งเป็นอย่างมาก
ฝั่งของจงอู่และจางเหลียงก็คืบหน้าไปมาก พวกเ
