บทที่ 98 ของขวัญ
เขาเป็นทหารผ่านศึกและมีประสบการณ์ชีวิตมากมาย แม่ทัพฟ่านมีความเจ้าเล่ห์และคาดเดาได้ยาก เมื่อเขาเห็นว่าเส้นเลือดที่คอของชิ่งไหวปูดขึ้น ก็รีบเอ่ยขอบคุณและน้อมรับพระราชโองการ อีกทั้งยังขอให้ผู้ใต้บังคับบัญชาของเขามอบรางวัลก้อนโต้ให้กับขันทีอีกด้วย
“ท่านอาจารย์จินทำงานอย่างหนักจนกองทัพได้รับความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ ฝ่าบาททรงทำเช่นนี้ได้อย่างไร?”
หลังจากส่งขันทีออกไปแล้ว ชิ่งไหวก็ทุบกำปั้นกับโต๊ะด้วยความโกรธ “เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นหนานเท่านั้น อีกทั้งยังเป็นยศที่ไม่มีอำนาจอะไรด้วยซ้ำ… ไหนจะเงินห้าร้อยตำลึงเงินนั่นอีก… ฝ่าบาททรงดูหมิ่นท่านอาจารย์เกินไปหรือไม่ ท่านแม่ทัพใหญ่ให้รางวัลขันทีผู้นั้นมากกว่า 500 ตำลึงเงินอีกมิใช่หรือ?”
“ชิ่งโหว ระวังคำพูดของเจ้าด้วย!”
แม่ทัพฟ่านมองชิ่งไหวด้วยสายตาที่ขุ่นเคือง
ชิ่งไหวรู้ดีว่าเขาพลั้งปากไป จึงทุบโต๊ะอย่างไม่เต็มใจนัก “มันเป็นเช่นนี้ได้อย่างไร?”
เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะบอกจินเฟิงเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างไร
“ทูตด่วนหงหลิงนำจดหมายกลับมาจากเปี้ยนจิง จดหมายเหล่านี้มาจากชิ่งกั๋วกงและฮูหยิน ท่านอ่านแล้วน่าจะรู้ว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้น”
แม่ทัพฟ่านเดินไปปิดม่านกระโจมและหยิบจดหมายสองฉบับออกมาจากอ้อมแขนส่งให้ชิ่งไหว
ชิ่งไหวเมินเฉยต่อจดหมายของมารดา และเปิดซองจดหมายจากชิ่งกั๋วกงทันที
แม่ทัพฟ่านได้รับจดหมายมากกว่าชิ่งไหว เขาจึงนั่งลงข้าง ๆ และเลือก
