ี่ต้องการแล้ว จะอยู่ต่อทำไม?”
จินเฟิงกล่าวว่า “ข้าได้อธิบายเรื่องการจัดการและป้องกันชิงสุยกู่ให้กับสวีเซียวแล้ว”
“ในเมื่อท่านตัดสินใจแน่วแน่ ข้าก็คงไม่บังคับให้ท่านอยู่ต่อไป”
ชิ่งไหวมองออกว่าจินเฟิงอยากที่จะกลับไปและไม่ต้องการอยู่ที่นี่ต่อ “หากมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นที่จินชวน ท่านอาจารย์สามารถไปที่เรือนชิ่งเฟิงและเข้าพบผู้ดูแลของข้าได้ เขาจะช่วยท่านจัดการกับปัญหา”
“เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ จริง ๆ แล้วข้าก็มีเรื่องที่อยากจะรบกวนท่านโหว”
“ท่านอาจารย์เอ่ยมาได้เลย”
“ข้าต้องการอดีตทหารผ่านศึกที่ปลดประจำการไปแล้วของกองทัพเถี่ยหลินบางส่วน”
“ท่านอาจารย์ต้องการทหารปลดประจำการไปทำไมหรือ?”
ชิ่งไหวถามอย่างสงสัย
“ท่านโหวน่าจะรู้ว่าที่สู่ตี้มีเสือระบาด อีกทั้งบนภูเขายังมีโจรที่เข้ามายึดพื้นที่จำนวนมาก ในอนาคตข้าต้องเดินทางไกลเพื่อทำธุรกิจอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เป็นเรื่องยากสำหรับพี่ใหญ่จางเหลียงที่จะจัดการพวกมันเพียงลำพัง ข้าก็เลยอยากจัดตั้งขบวนคุ้มกันการขนส่งสินค้าขึ้น”
จินเฟิงกล่าวต่อ “ข้าเชื่อมั่นในตัวสหายที่เกษียณจากกองทัพเถี่ยหลิน ดังนั้นข้าเลยขอรบกวนท่านโหว”
“เรื่องนี้ไม่ถือว่ารบกวนหรอก ท่านอาจารย์ช่วยข้าไว้มากมายกว่านี้เยอะ”
ชิ่งไหวกล่าวว่า “ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา สหายจากกองทัพเถี่ยหลินหลายคนออกจากกองทัพเนื่องจากหมดวาระการทำงานหรือด้วยเหตุผลอื่น ๆ นอกจากนี้ยังมีสหายอีกหลายคนที่เมื่อออกจากกองทัพไ