ง ๆ”
จินเฟิงยิ้มและพูดว่า “ท่านโหว ท่านน่าจะรู้ดีว่าข้าเป็นบุรุษผู้เกียจคร้าน ที่ข้าเดินทางมาที่สนามรบนี้ เป็นเพราะว่าข้าอยากที่จะได้บรรดาศักดิ์ ตอนนี้ข้าได้มันมาแล้ว ข้าจะไม่พอใจได้อย่างไร?”
เมื่อเทียบกับสนามรบที่เต็มไปด้วยฝุ่นควันและกลิ่นคาวเลือด เขายังคงชอบหมู่บ้านซีเหอวานที่แสนสงบสุขมากกว่า
ก่อนที่พระราชโองการของฝ่าบาทจะมาถึง เขากังวลว่าพระองค์จะมีพระราชโองการให้เขาอยู่ที่กองทัพต่อ
หากเป็นเช่นนั้นคงได้เกิดปัญหาใหญ่เป็นแน่
โชคดีที่คนสำคัญในราชสำนักช่วยขจัดปัญหาและความกังวลของเขาตรงส่วนนี้
“ทว่าตำแหน่งนี้มันเป็นเพียงตำแหน่งที่ไร้ซึ่งอำนาจ ไม่มีศักดินาด้วยซ้ำ ซ้ำยังมีเงินเดือนเพียงห้าร้อยตำลึงเงินเท่านั้น…”
“นี่มันก็ดีมากแล้ว”
เมื่อพูดมาถึงตรงนี้ จินเฟิงก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ “ตอนนี้ข้าไม่ต้องกังวลเรื่องการร่วมรับโทษอีกต่อไป”
ขุนนางอย่างชิ่งไหวซึ่งเป็นเจ้าของศักดินา หากในศักดินาของเขามีการก่อกบฏเกิดขึ้น พวกเขาอาจต้องติดคุก
หากไม่มีศักดินาก็ไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับปัญหานี้เลย
สำหรับรายได้จากภาษีศักดินา จินเฟิงยังไม่ได้คิดไปถึงขั้นนั้น
“ท่านอาจารย์คิดอย่างนั้นจริง ๆ หรือ?”
ชิ่งไหวถาม
“แน่นอน”
จินเฟิงพยักหน้าโดยไม่ลังเล “ท่านโหว หากไม่มีเรื่องอะไรแล้ว เร็ว ๆ นี้ข้าคงเตรียมตัวกลับแล้วล่ะ”
“ท่านรีบขนาดนั้นเชียวหรือ?”
ชิ่งไหวยังไม่อยากที่จะยอมแพ้
“การต่อสู้จบลงแล้วและข้าก็ได้รับสิ่งท