ว้างอย่างต่ำสามฉื่อและลึกราว ๆ สองฉื่อ
“ที่แท้สงครามก็สามารถต่อสู้ด้วยวิธีการเช่นนี้ได้ ท่านอาจารย์เป็นอัจฉริยะจริง ๆ เพียงแค่คูคลองเล็ก ๆ ก็สามารถขวางไม่ให้ชาวตั่งเซี่ยงบุกมาทางใต้ได้อย่างสมบูรณ์!”
ชิ่งไหวมองไปที่ทะเลสาบแล้วถอนหายใจ “ถ้าเขาสามารถยึดชิงสุยกู่ได้จริง ๆ การสำรวจทางใต้ของชาวตั่งเซี่ยงคงเป็นเรื่องน่าขัน เพราะอย่างไรเสียพวกเขาก็จะมาตายที่นี่!”
“ท่านโหววางใจได้ ท่านอาจารย์ได้สร้างเครื่องเหวี่ยงหินไว้หลายสิบตัวแล้ว เขาต้องปกป้องหุบเขาชิงสุ่ยไว้ได้อย่างแน่นอน”
“เครื่องเหวี่ยงหินมีพลังขนาดนั้นจริงหรือ?”
ชิ่งไหวถาม
“จริง ๆ แล้ว ข้าเห็นด้วยตาตัวเองว่าเครื่องเหวี่ยงหินขว้างก้อนหินขนาดใหญ่ออกไปได้หลายร้อยก้าว แรงกระแทกของมันทำให้เกิดหลุมขนาดใหญ่บนพื้นดินได้”
สวีเซียวอธิบายต่อ “ท่านอาจารย์บอกว่าหากโยนมันลงในหุบเขา มันจะยิงไปได้ไกลในระยะพื้นที่ของชิงสุยกู่ทั้งหมด”
“เช่นนั้นก็ยอดเยี่ยม!”
ชิ่งไหวกล่าวว่า “เคลื่อนกองพันที่สอง สาม และสี่ออกไปปกป้องช่องทางระบายน้ำ ใครก็ตามที่กล้าเข้าใกล้จะถูกฆ่าอย่างไร้ความปรานี”
“รับทราบ!”
สวีเซียวรู้ถึงความสำคัญของช่องทางระบายน้ำและพยักหน้าอย่างรวดเร็ว
โชคดีที่ช่องทางระบายน้ำอยู่ทางทิศใต้ และชาวตั่งเซี่ยงกลุ่มใหญ่ไม่สามารถผ่านไปได้ จึงส่งเฉพาะกลุ่มผู้แข็งแกร่งจำนวนไม่มากอย่างเช่นหน่วยสอดแนมผ่านไปก่อน
และเพราะว่ามีกองทหารสามกองคอยคุ้มกัน ไม่ว่าทหารสอ
