รื่อย ๆ เฉิงเผิงก็ไม่มีทางเลือกนอกจากสั่งให้ผู้ส่งสารตีฆ้อง
นี่คือสัญญาณให้สลายทัพ
นับตั้งแต่เครื่องกระทุ้งเข้ามามีบทบาทในการรบครั้งนี้ เฉิงเผิงก็ตระหนักได้ว่ากระบวนทัพแฟแลงซ์ไม่สามารถช่วยชีวิตพวกเขาได้อีกต่อไป
หากพวกเขายังคงยืนกรานที่จะรวมตัวกันก็มีแต่จะถูกฆ่าเท่านั้น
สู้หนีไปตอนนี้ยังดีเสียกว่า อย่างน้อยก็อาจมีผู้รอดชีวิตสักคน
เห็นได้ชัดว่าทหารผ่านศึกเข้าใจสิ่งนี้ เมื่อเสียงฆ้องดังขึ้นเพียงครั้งเดียว กระบวนทัพทั้งสองก็สลายออกจากนั้นเหล่าทหารก็แตกพ่ายไปทุกทิศทุกทาง
โดยธรรมชาติแล้ว ทหารม้าตั่งเซี่ยงจะไม่ปล่อยให้พวกเขาหลบหนีและปิดล้อมพื้นที่ทันที โดยจะมุ่งเน้นไปที่การสกัดกั้นถนนที่เป็นเส้นทางกลับไปยังเมืองเว่ยโจว
ทหารต้าคังที่รอดชีวิตมาจนถึงทุกวันนี้โดยทั่วไปเป็นทหารผ่านศึกที่มีประสบการณ์มากกว่าทหารกองกำลังเสริมและทหารเกณฑ์ที่เสียชีวิตในช่วงเช้า
หลังจากที่แยกย้ายกัน พวกเขาไม่ได้พึ่งพาสัญชาตญาณและวิ่งไปตามถนนซึ่งมุ่งสู่เมืองเว่ยโจว แต่กลับรวมกลุ่มกันและรีบวิ่งไปยังป่าที่ใกล้ที่สุดพร้อมไม้ไผ่ในมือ
ทหารผ่านศึกบางคนถึงกับแทงทหารม้าบางส่วนเสียชีวิต
ทันใดนั้นเหตุการณ์ก็เริ่มโกลาหล
แต่ความโกลาหลนั้นเกิดขึ้นได้ไม่นาน
ทหารต้าคังหนีเข้าไปในป่าและไม่ยอมเอาชีวิตมาทิ้งไว้ที่นี่
แสงอาทิตย์อัสดงสะท้อนท้องฟ้าจนเป็นสีแดง
ทว่าสิ่งที่แดงกว่าท้องฟ้าคือเลือดที่อยู่บนพื้นดิน
จัวป่านเช็ดเลือดออกจากใบหน้าข