องเขาและหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง
หลังจากการสู้รบครั้งนี้ ความอับอายของการถูกทหารต้าคังจับกุมตัวไปเป็นเชลยของเขาก็ได้รับการชะล้าง
ในความเป็นจริง เขาต้องการใช้โอกาสนี้ล้อมเมืองเว่ยโจวแต่กุนซือผู้เป็นที่ปรึกษาของท่านแม่ทัพใหญ่ได้ส่งคนมาหยุดเขาเอาไว้
เนื่องจากรายงานของหน่วยสอดแนมแจ้งว่า แม่ทัพฟ่านผู้ปกป้องเมืองได้ขุดกับดักม้าจำนวนมากไว้ในพื้นที่โล่งนอกเมืองเว่ยโจว จึงง่ายที่จะถูกจับหากบุกเข้าหาอย่างบุ่มบ่าม
ยิ่งไปกว่านั้น ประสิทธิภาพการต่อสู้ของกองทัพฟ่านเจียยังแข็งแกร่งกว่ากองทัพของเถี่ยหลินอีกด้วย เป็นไปไม่ได้เลยที่จะโจมตีเมืองเว่ยโจวด้วยกำลังคนของจัวป่านเพียงอย่างเดียว
และบางทีพวกเขาอาจถูกโจมตีโดยแม่ทัพฟ่านแทน
จัวป่านไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากสั่งให้กองทหารของเขาล่าถอย
ช่วงค่ำ ทหารผ่านศึกก็เริ่มปรากฏตัวขึ้นนอกเมืองเว่ยโจว
กองกำลังพันธมิตรอันซู่และหย่งอันมากกว่าห้าพันนายเหลือไม่ถึงเจ็ดร้อยนายที่มีชีวิตรอดกลับมา
กองทัพอันซู่และกองทัพหย่งอันพ่ายแพ้อย่างหมดรูป
ผมของแม่ทัพฟ่านแทบจะเปลี่ยนเป็นสีขาวในชั่วข้ามคืน
ชิ่งไหวก็ไม่ได้นอนทั้งคืนเช่นกัน พอรุ่งสาง ท่านโหวหนุ่มก็เรียกหาองครักษ์อย่างหลิวฉยงมาสอบถามสถานการณ์
“กองทหารช่างของเรามีกำลังพลเท่าใด?”
กองทหารช่างเป็นทหารจากกองทัพเถี่ยหลินเพียงกลุ่มเดียวที่เขาเหลืออยู่
