บทที่ 76 จะฆ่าหรือไม่ฆ่า
สำหรับชิ่งกั๋วกง การที่เขามีชิ่งไหวเป็นพวกก็ยากที่จะรับมือแล้ว หากมีท่านโหวคนใหม่ปรากฏตัวขึ้นอีกคนเล่า?
ถงกวานไม่รอคำตอบของฮ่องเต้ เขาออกหน้ามาหักล้างชิ่งกั๋วกงอย่างรวดเร็ว
“ฝ่าบาท ข้าเชื่อว่าสงครามยังไม่จบและชาวตั่งเซี่ยงคงยังไม่ยอมแพ้เป็นแน่ ข้าว่ามันยังเร็วเกินไปที่จะพูดเรื่องการปูนบําเหน็จตอนนี้”
“หากทำคุณงามความดีก็ควรได้รับผลตอบแทนที่เหมาะสม ไม่อย่างนั้นเหล่าทหารจะมีกำลังใจได้อย่างไร?”
ชิ่งกั๋วกงเอ่ย “หากพวกเขาได้รับการปูนบำเหน็จอย่างหนัก กองทัพเถี่ยหลินต้องขอบคุณความเมตตาของฝ่าบาทและทำการสู้รบต่อไปอย่างกล้าหาญเพื่อเอาชนะศัตรูที่มารุกรานเป็นแน่”
“การต่อสู้เพียงครั้งเดียวไม่ได้แสดงถึงผลลัพธ์ที่แท้จริง หากพวกเขาได้รับการปูนบำเหน็จมากมายและหลงระเริงจนพาลทำให้กองทัพเถี่ยหลินพ่ายแพ้ในภายหลังเล่า ฝ่าบาทจะทรงรับมืออย่างไร?”
ถงกวานก็สู้หัวชนฝาเช่นเดียวกัน
“คำพูดทำลายชาติเสียจริง เจ้ากำลังสาปแช่งต้าคังของข้าอยู่หรือ?”
ชิ่งกั๋วกงจ้องมองไปที่อีกฝ่ายด้วยความโกรธ “ฝ่าบาท! ถงกวานมีเจตนาชั่วร้ายและพูดจาปลุกปั่นในท้องพระโรง ฝ่าบาททรงพิจารณาด้วย!”
“เอาล่ะ พวกเจ้าเลิกทะเลาะกันได้แล้ว”
เฉินจี๋หยุดทั้งสองคนและมองไปยังเสนาบดีฝ่ายซ้ายอย่างหลี่กัง “หลี่กัง เจ้าคิดเห็นอย่างไร?”
“ทูลฝ่าบาท ข้าเชื่อว่ากองทัพเถี่ยหลินสมควรได้รับการปูนบำเหน็จ เป็นรางวัลต่อการมีส่วนร่วมกับชัยชนะอ
