ครื่องเหวี่ยงหินที่ชายหนุ่มต้องสร้างขึ้นบนภูเขาด้านบนนั่นอีก
…
ในขณะที่กองทัพเถี่ยหลินมีความสุขมาก แต่ภายในเมืองเว่ยโจว ณ จวนแม่ทัพฟ่านทุกอย่างกลับมืดมน
เป็นเวลากว่าสองชั่วยามแล้วนับตั้งแต่ได้รับข่าวการสู้รบที่ชิงสุยกู่ แต่แม่ทัพฟ่านไม่ได้ส่งใครไปเป็นกำลังเสริม
เนื่องจากรายงานด่วนที่ผู้เฒ่าจ้าวส่งมากล่าวไว้ว่า จินเฟิงแม่ทัพคนใหม่ของกองทัพเถี่ยหลินรู้สึกหวาดกลัวต่อทหารม้าตั่งเซี่ยงและไม่ได้ใช้กลวิธีวิธีใด ๆ ในการรับมือกับทหารม้าตั่งเซี่ยง
แม่ทัพฟ่านคาดการณ์จากจดหมายว่า จินเฟิงจะไม่สามารถปกป้องชิงสุยกู่ได้อย่างแน่นอน
หากส่งกำลังเสริมไป อาจต้องเผชิญหน้ากับทหารม้าตั่งเซี่ยงระหว่างทางเป็นแน่
แทนที่จะส่งคนไปตาย สู้เฝ้าสังเกตการณ์ที่เมืองไม่ดีกว่าหรือ
นี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดในการต่อสู้กับทหารม้า
ดังนั้นแม่ทัพฟ่านจึงไม่เพียงไม่ส่งกำลังเสริมไปเท่านั้น แต่ยังถอนทหารทั้งหมดที่อยู่นอกเมืองให้เดินทัพกลับมายังเมืองเว่ยโจวอีกด้วย
แม่ทัพจากทุกกองทัพมารวมตัวกันที่จวนแม่ทัพเพื่อเตรียมหารือเรื่องการศึก
“ว่ากันว่ากองทัพเถี่ยหลินเป็นกองกำลังที่ทรงพลังที่สุดในกองทัพเจินซีของเรา ข้าคิดว่ามันคงไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น เมื่อต้องเผชิญหน้ากับทหารม้าของตั่งเซี่ยง พวกเขาคงไม่สามารถตั้งรับได้แม้แต่วันเดียว”
“ไม่ใช่ว่ากองทัพเถี่ยหลินทำไม่ได้ แต่ชิ่งไหวได้รับบาดเจ็บสาหัส ก่อนที่เขาจะหมดสติไปเขาได้มอบกองทัพเถี่ยหลินใ
