บทที่ 67 ผู้ที่ยอมจำนนจะไม่ถูกฆ่า
“ผู้ที่ยอมจำนนจะไม่ถูกฆ่า!”
สวีเซียวประกาศกร้าวสุดกำลัง
นี่คือสิ่งที่จินเฟิงสอนเขาเมื่อคืนนี้หลังจากพาเขาและนายทหารจำนวนหนึ่งไปทำความคุ้นเคยกับรูปแบบการจัดทัพ
ในเวลานั้นสวีเซียวไม่ได้คำนึงถึงผลลัพธ์เช่นนี้เลย นายกองบางคนถึงกับคิดว่าบัณฑิตหนุ่มประเมินความสามารถของพวกเขาสูงเกินไป
ในความเห็นของพวกเขา การเอาชนะทหารม้าของตั่งเซี่ยงได้ในวันนี้ถือเป็นชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแล้ว นี่จินเฟิงยังคิดที่จะจับทหารม้ามาเป็นเชลยอีกหรือ?
คิดอะไรอยู่?
อย่างไรก็ตาม ในที่สุดจินเฟิงก็ทำสำเร็จ
ชายหนุ่มใช้วิธีผสมผสานหลักการกีดขวางม้าและแฟแลงซ์มาซิโดเนียเข้าด้วยกัน จินเฟิงอยากสร้างขวัญกำลังใจให้กองทัพเถี่ยหลิน ผ่านการทำให้พวกเขาเห็นว่าทหารม้าตั่งเซี่ยงไม่ได้อยู่ยงคงกระพัน!
“ผู้ที่ยอมจำนนจะไม่ถูกฆ่า!”
ทหารทั้งหมดรีบพูดตามสวีเซียวและตะโกนพร้อมกัน
น้ำเสียงนั้นพร้อมเพรียงหนักแน่น เต็มไปด้วยความฮึกเหิม!
ขณะนี้ ขวัญกำลังใจของกองทัพเถี่ยหลินถูกเติมจนเต็มแล้ว!
ม้าของกองทหารม้าตั่งเซี่ยงเหมือนจะรู้สึกได้ถึงอันตรายจึงถอยหนีไป
แต่เจ้าของม้าถูกกองกำลังที่นำโดยจงอู่ล้อมไว้ จึงไม่รู้จะหนีไปอย่างไรได้?
ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ชาวตั่งเซี่ยงไปที่ชายแดนของจงหยวนทุกปีเพื่อปล้นสะดม พวกเขาไม่เพียงแต่ขโมยอาหารและเงินเท่านั้นแต่ยังปล้นชาวบ้านตาดำ ๆ อีกด้วย
ยุคสมัยนี้ นักโทษไม่มีสิทธิมนุษยชน สถาน