บทที่ 63 ข่าวร้าย
ในวันนั้นกุนซือของแม่ทัพฟ่านก็ได้เดินทางออกจากเว่ยโจวและรีบมุ่งหน้าไปยังกองทัพเถี่ยหลิน
ขณะเดียวกัน ที่ค่ายตั่งเซี่ยงก็กำลังมีบรรยากาศที่คึกคัก
กลุ่มนายทหารชั้นสูงกลุ่มหนึ่งรวมตัวกันในกระโจมขนาดใหญ่ พวกเขาดื่มกินและพูดคุยเกี่ยวกับการต่อสู้ในช่วงบ่ายที่ผ่านมา
“ให้ตายเถอะ ข้าเกือบจับชิ่งไหวตัวเป็น ๆ ได้แล้ว!”
“คนของข้าก็ฟันโดนชิ่งไหว เกือบจะแทงเขาได้แล้วเชียว แต่องครักษ์ข้างกายดันเข้ามาช่วยไว้ได้ทัน น่าเสียดายจริง ๆ”
“น่าเสียดายมาก ปกติชิ่งไหวเอาแต่หดหัวอยู่ในกระดอง หาโอกาสที่เขาจะมาที่แนวหน้าแห่งนี้ยากมาก แต่เราก็ยังจับเขาไม่ได้!”
“ทั้งหมดเป็นเพราะลวดเหล็กเหล่านั้นที่เข้าไปพันขาม้าและแกะออกไม่ได้ มันน่าโมโหยิ่งนัก!”
“ปกติชิ่งไหวก็รับมือได้ยากอยู่แล้ว ตอนนี้เขามีวิธีจัดการกับม้าศึกของเรา ในอนาคตคงไม่ง่ายแล้วล่ะ!”
“ทุกคนไม่ต้องกังวลไป คนของข้าจับทหารกองทัพเถี่ยหลินไว้ได้หลายนาย ข้าให้คนไปสอบปากคำพวกเขา เห็นบอกว่ารั้วลวดหนามของชิ่งไหวถูกใช้จนหมดแล้ว หากเราไม่ล่าถอยในวันนี้และบุกโจมตีเข้าไปเรื่อย ๆ ย่อมสังหารทหารกองทัพเถี่ยหลินได้ในคราวเดียวและอาจจับชิ่งไหวได้ทั้งเป็น!”
“ข่าวนี้เชื่อถือได้หรือ? คนของชิ่งไหวนั้นเฉลียวฉลาด เกรงว่าจะเป็นแผนการของพวกเขา”
“ข้าว่ามันไม่น่าจะใช้แผนการของชิ่งไหว เพราะตอนที่คนของข้ากลับมาได้มัดเชลยศึกผู้นั้นไว้บนหลังม้าแล้วลากมาตามทาง ทรมานจนเข
