บทที่ 64 เป็นไปตามคาด
“เกิดอะไรขึ้น?”
จินเฟิงขมวดคิ้วและมองไปที่สวีเซียว
“เมื่อครู่ตอนที่ข้าลงเขาไป ข้าเดินผ่านกระโจมใหญ่และได้ยินหมอทหารบอกว่าท่านโหวกระอักเลือดออกมา ร่างกายของเขาร้อนผ่าว ทั้งยังหายใจรัวเร็ว…”
สวีเซียวดูกังวลและพูดต่อ “หมอทหารบอกว่าอาการของท่านโหวไม่ค่อยดีนัก”
ชิ่งไหวเป็นเสาหลักของกองทัพเถี่ยหลิน หากเขาล้มลง ขวัญและกำลังใจของกองทัพเถี่ยหลินจะหมดไป
จินเฟิงสั่งให้นายทหารชั้นประทวนขึ้นภูเขาไปตัดต้นไม้ ส่วนตัวเขา จงอู่ และสวีเซียวต่างก็รีบลงจากภูเขาโดยเร็วที่สุด
ทหารกลุ่มหนึ่งรวมตัวกันอยู่นอกกระโจมของกองทัพ เมื่อพวกเขาเห็นจินเฟิงใกล้เข้ามาก็รีบเปิดทางให้ทันที
ตอนนี้มีหมอทหารที่กำลังรักษาบาดแผลของชิ่งไหว และชายชราคนหนึ่งที่จินเฟิงไม่รู้ว่าเป็นใครยืนอยู่ข้าง ๆ เตียง
เนื่องจากความสัมพันธ์อันดีที่บัณฑิตหนุ่มมีต่อชิ่งไหว ผู้คนในกองทัพเถี่ยหลินจึงให้ความเคารพจินเฟิงเป็นอย่างมาก ไม่มีใครกล้าเรียกเขาด้วยชื่อจริง
แต่ชายชราคนนี้ไม่รู้ว่ามาจากไหน ทันทีที่เขาเห็นจินเฟิง ก็หรี่ตาลงแล้วเอ่ย “เจ้าคือจินเฟิงงั้นหรือ?”
หลักการปฏิบัติตนของบัณฑิตหนุ่มคือ หากคนอื่นเคารพเขา เขาก็ให้ความเคารพกลับ
ยกตัวอย่างเช่นชิ่งไหวที่ไม่เคยวางท่าต่อจินเฟิง จินเฟิงจึงยินดีเดินทางมายังสานเป่ยกับเขา พร้อมต่อสู้กับทหารม้าของชาวตั่งเซี่ยงด้วยกำลังที่มีทั้งหมด
แต่ชายชราผู้นี้เหมือนจะมีความเย่อหยิ่ง น้ำเสียงขอ
