บทที่ 62 จุดยุทธศาสตร์
ที่สานเป่ยมีเทือกเขาที่เป็นพรมแดนตามธรรมชาติระหว่างต้าคังและตั่งเซี่ยง
ห่างออกไปยี่สิบลี้ทางตอนเหนือของเมืองเว่ยโจวจะมีหุบเขาอยู่กลางเทือกเขาแห่งนี้ และหุบเขาที่ว่าก็คือชิงสุยกู่
ในช่วงเริ่มต้นของการก่อตั้งต้าคัง ชิงสุยกู่เป็นเส้นทางที่พวกพ่อค้าจะใช้สัญจรไปยังตั่งเซี่ยงหรือเมืองแห่งการค้าขนาดใหญ่อย่างเว่ยโจว
แต่ตอนนี้ชิงสุยกู่กลายเป็นอุปสรรคสำหรับต้าคังในการตอบโต้ชาวตั่งเซี่ยง และถือเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญในการต่อต้านชาวตั่งเซี่ยงอีกด้วย
หากพวกนั้นตีชิงสุยกู่แตก ทหารม้าของตั่งเซี่ยงจะสามารถเลี่ยงผ่านเมืองเว่ยโจว มุ่งสู่จวนจิงจ้าวในที่ราบภาคกลาง จนบุกไปถึงซีตูได้!
นี่คือสาเหตุที่ชิ่งไหวสู้ไม่ยอมถอย
กองทัพเถี่ยหลินประจำการอยู่บริเวณตีนเขาด้านหนึ่งของชิงสุยกู่
ก่อนที่พวกเขาจะเข้าไปใกล้กว่านี้ ทั้งสองก็ถูกทหารรักษาการณ์หยุดไว้
จงอู่พาจินเฟิงมารายงานตัว และทหารรักษาการณ์ผู้นั้นก็รีบวิ่งไปที่ค่ายเพื่อรายงาน
“พี่ใหญ่จง ข้าเป็นผู้มาเยือนใหม่ หากให้ข้าเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุด คนอื่นจะเชื่อฟังข้าหรือ?” จินเฟิงถาม
อันที่จริงนี่คือความกังวลที่ใหญ่ที่สุดของเขา
อยู่ ๆ เขาก็ปรากฏตัวขึ้น หากไปถึงที่นั่นแล้วไม่มีใครยอม จะไม่เดือดร้อนเอาหรือ?
คงไม่ใช่ให้เขาออกไปต่อสู้กับชาวตั่งเซี่ยงเพียงลำพังหรอกนะ?
“หากท่านมาที่นี่อย่างเหอหมิงชิน แน่นอนว่าทุกคนย่อมไม่พอใจ อย่างไรก็ตาม กองทัพ